Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for 28 Νοεμβρίου 2010

Αυτή την Κυριακή ο Δημήτρης Σωτηρόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, διαβάζει το βιβλίο «Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική», για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι φασισμό δημιουργεί και η αντιεξουσιαστική δράση

Από τη χρονιά που λήγει σύντομα πολλοί θα θυμούνται τον θάνατο των τριών υπαλλήλων της Μarfin Βank, μεταξύ των οποίων και μιας εγκύου, από βόμβες μολότοφ που έριξαν διαδηλωτές κατά υποκαταστήματος της τράπεζας. Αλλοι πάλι θα θυμούνται τις φονικές βόμβες που έσκασαν στα χέρια τόσο του αστυνομικού που υπηρετούσε στο γραφείο του υπουργού Δημόσιας Τάξης όσο και του 15χρονου Αφγανού που σκοτώθηκε από βόμβα τοποθετημένη σε κάδο απορριμμάτων.

Ο συλλογικός τόμος Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική, τον οποίονσυνεπιμελήθηκαν οι Γ. Ευαγγέλου, Θ. Πολλάτος και Θ. Τριαρίδης, περιλαμβάνει κείμενα 22 συγγραφέων οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν υπάρξει αντιρρησίες συνείδησης ή μέλη του λεγόμενου «αντιεξουσιαστικού χώρου». Οι συγγραφείς δεν επαναλαμβάνουν τα γνωστά μοτίβα περί συμβολικής βίας και βίας του καπιταλισμού, ούτε θεωρούν τους τρομοκράτες ριζοσπάστες. Αντίθετα, τους θεωρούν «διαφόρων διαβαθμίσεων νεοναζί», όπως τους αποκαλεί ο Τριαρίδης. Σε μια περίοδο απαξίωσης του πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης, καταδικάζουν την κρατική βία πάνω σε πολίτες και μετανάστες και κυρίως απορρίπτουν τη βία όσων καταφεύγουν στην εξωσυστημική πολιτική δράση.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=56&artId=324279&dt=28/11/2010#ixzz16bQ9igVU

Advertisements

Read Full Post »

Στη διαχρονικότητα της μετανάστευσης αναφέρεται το θεατρικό έργο «χωρις διαβατηριο» του Γ. Γεωργακάκη σε σκηνοθεσία Μ. Πάπλα, που είδαμε από το Ερασιτεχνικό Σχήμα Πάτρας «ΡΕΦΕΝΕ» στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων (καρκαμίσι) στην Παραμυθιά. Από την ίδρυση της Θήβας ως «πρώτης ευρωπαϊκής πόλης»  ξεκινάει,  η οποία ταυτίζεται με την Ευρώπη για τις ανάγκες του έργου και φτάνει στον Τόνι Μπλέρ το 2003. Ο Τειρεσίας με τη μορφή «γυναίκας» εμφανίζεται ανά τους αιώνες πότε ως θύμα και πότε ως σοφός, στο κλείσιμο δε του έργου εμφανίζεται και ο «τραπεζικός» τειρεσίας που «δύσκολα»  συνδέεται με το θέμα του έργου έστω και αν το «τραβούσες» από τα μαλλιά………

Read Full Post »