Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for 3 Απριλίου 2011


Οταν οι άλλοι ανακάλυψαν την κρίση παρέα με το μνημόνιο ή λίγο πριν,  η ΟΑΚΚΕ  προειδοποιούσε με άρθρα  στην εφημερίδα της για την κρίση που έρχεται από το 2004. Όταν το σύνολο της «καθεστωτικής» και μη Αριστεράς «έβλεπε»  και «βλέπει»  μόνο τα «σεντούκια»  της πλουτοκρατίας γεμάτα λεφτά, η ΟΑΚΚΕ μιλούσε όπως είχε χρέος ως μαρξιστική οργάνωση για την καταστροφή της παραγωγής.(pap)

ΝΕΑ ΑΝΑΤΟΛΗ αρ.φ. 30/9/2004

ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΨΕΜΑΤΩΝ
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΚΡΙΣΗ

Ο προϋπολογισμός του 2005 ταυτίζεται πολιτικά με τον προϋπολογισμό του 2004. Οι αρχές τους είναι οι ίδιες. Υπανάπτυξη, υπονόμευση της παραγωγής, χτύπημα των λαϊκών και εργατικών συμφερόντων, απόκρυψη της αλήθειας από το λαό και την ΕΕ. Η διαφορά του από τον προηγούμενο είναι ότι τακτοποιεί ταχυδακτυλουργικά το έλλειμμα στο ισοζύγιο της γενικής κυβέρνησης ( όλες οι συναλλαγές της κυβέρνησης ) για το 2005 στο 2,8%, από το 5,3% του 2004 και από το 4,6% του 2003. Πάντα αναφερόμαστε στα στοιχεία της πρότασης του προϋπολογισμού. Τα ελλείμματα αντιμετωπίζονται αριθμητικά με αύξηση της φορολογίας, μείωση των κρατικών ελλειμμάτων στα ασφαλιστικά ταμεία (την ώρα που εγγράφεται στον προϋπολογισμό η αύξησή τους), με μείωση των δαπανών για τα ολυμπιακά έργα, με μικρή μείωση των εξοπλισμών και μια αύξηση των ευρωπαϊκών εισφορών και των εθνικολογιστικών προσαρμογών. Στην πραγματικότητα οι μοναδικές οικονομίες που ελπίζει να πραγματοποιήσει η κυβέρνηση, σύμφωνα με το σχέδιο, είναι198 εκατ για τους εξοπλισμούς και 881 εκατ από τη μείωση του ελλείμματος για την κοινωνική ασφάλιση. Τα ποσά αυτά συν τα 500 εκατ που σχεδιάζουν να εξοικονομήσουν το 2005 από τις εθνικολογιστικές προσαρμογές μας κάνουν 1,579 δις. Η αριθμητική του Αλογοσκούφη σε πλήρη ανάπτυξη εξαντλείται στο εξής σκεπτικό. 1,579 δις τα τρία προηγούμενα ποσά που αναφέραμε συν 3,16 δις η αύξηση των φόρων σε τρέχουσες τιμές συν1,650 δις η μείωση του ελλείμματος των δημόσιων επενδύσεων από τα ολυμπιακά έργα μας κάνουν 6,389 δις. Με αυτό το ποσό και αύξηση του ονομαστικού ΑΕΠ από 164,421 δις που εκτιμάται για το 2004, σε 176,471δις το 2005, το έλλειμμα στο ισοζύγιο όλων των συναλλαγών του κράτους (της γενικής κυβέρνησης) βγαίνει στο 2,8% του ΑΕΠ. Οπότε είμαστε μέσα στη συνθήκη του Μάαστριχτ. Και όλα αυτά επιτυγχάνονται σύμφωνα και με τις τελευταίες κυβερνητικές εξαγγελίες και με μια πραγματική «αύξηση» των μισθών κατά 2,8% το 2005!
Η «αύξηση» των μισθών που εξήγγειλε πριν μερικές ημέρες η κυβέρνηση ,ανεξάρτητα από τον προϋπολογισμό, σημαίνει μείωση των πραγματικών μισθών. Και αυτό γιατί από τη μια ο πληθωρισμός για τα λαϊκά στρώματα που καταναλώνουν ορισμένα είδη θα είναι πολύ μεγαλύτερος από το 3% ( μια εκτίμηση κοντά στο διπλάσιο δεν είναι υπερβολή ) και από την άλλη η κυβέρνηση κατεβάζει τους πραγματικούς μισθούς περικόπτοντας τη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλειας, για να συμβάλει στην μείωση των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού. Τα συνδικάτα και η ψευτοαριστερά δεν κάνουν φέτος τίποτα διαφορετικό από αυτό που έκαναν και πέρυσι, με το να διαφωνούν μόνο με τις χαμηλές ονομαστικές αυξήσεις σε σχέση με τον πληθωρισμό, αλλά να κρύβουν τη μείωση των δαπανών για την περίθαλψη. Όλοι οι εργαζόμενοι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ και στο δημόσιο έχουν διαπιστώσει τις τεχνητές δυσκολίες που δημιουργεί σκόπιμα το καθεστώς, με τη τεχνητή δημιουργία τεράστιων αναμονών θεωρήσεων, προϋποθέσεων κλπ, που τους στερούν την περίθαλψη. Για να πάει κανείς στο γιατρό πρέπει να χάσει ένα ή περισσότερα μεροκάματα. Στην περίπτωση του δημοσίου τα πράγματα είναι χειρότερα. Πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι έχουν χάσει την ασφάλειά τους εξαιτίας του ότι οι γιατροί έχουν καταγγείλει τις συμβάσεις, επειδή δεν πληρώνονται, και δεν δέχονται το βιβλιάριο υγείας. (περισσότερα…)

Advertisements

Read Full Post »

του ΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΥ  από DONCAT
Οι επιθέσεις εναντίον πολιτικών συνεχίζουν την πανάρχαια παράδοση του “αποδιοπομπαίου τράγου”. Στοχοποιούμε ένα πολιτικό (είτε έφταιξε είτε όχι) και του φορτώνουμε τις αμαρτίες όλων. Είναι μία συμβολική πράξη που μας εκτονώνει και μεταθέτει και τις δικές μας ευθύνες. (…για ό,τι μας συμβαίνει φταίει συνήθως κάποιος άλλος). Ευνόητη και κατανοητή αντίδραση ενός υπερσυναισθηματικού λαού η οποία όμως δεν οδηγεί πουθενά. Αντίθετα μπερδεύει τα πράγματα, συγχέει τις ευθύνες (π. χ. απενοχοποιεί την Αριστερά και ενοχοποιεί τον Πάγκαλο) και τελικά δεν επιτρέπει την ψύχραιμη θεώρηση και αντιμετώπιση των προβλημάτων. Το ίδιο συμβαίνει και με τα «αντάρτικα» κινήματα (διόδια, Κερατέα). Μπορεί να μοιάζουν ηρωικά, αλλά συσκοτίζουν και αποπροσανατολίζουν.

 

Μόνον αν συνειδητοποιήσουμε όλοι τις ευθύνες μας (και οι συνδικαλιστές που έκαναν τις ΔΕΚΟ καταβόθρες, και η Αριστερά που τους ενθάρρυνε, και ο καταναλωτής που υπερφόρτωνε τις κάρτες του και ο δημόσιος υπάλληλος που τσέπωνε το «γρηγορόσημο» και όσοι έκαναν, σε όλα τα επίπεδα, την ατιμωρησία θεσμό) θα μπορέσουμε να αλλάξουμε τα πράγματα. Σίγουρα την μεγαλύτερη ευθύνη την φέρουν οι πολιτικοί.  (Αλλά κι αυτούς κάποιοι τους ψήφισαν…). Από τα γιαούρτια πάντως, μόνον η ΦΑΓΕ ωφελείται.

Read Full Post »

Tης Μαριλης Mαργωμενου, καθημερινή

Δεν είναι η πρώτη φορά. Η αίθουσα «Δημοκρατία» έχει ζήσει πολλές σκηνές σουρεαλισμού από τον Ιανουάριο και μετά: μαυροφορεμένοι χρυσαυγίτες, ναζιστικοί χαιρετισμοί, έριδες, πάθη, μίση… Αλλά τίποτε απ’ αυτά δεν φθάνει τον σουρεαλισμό των τελευταίων δύο εβδομάδων. Με το Δημοτικό Συμβούλιο να συνεδριάζει εξόριστο στην αίθουσα «Los Angeles» (!) κάποιου ξενοδοχείου, στο δημαρχείο λιμνάζει ακόμη το τσουνάμι της… επανάστασης. Σε διαδρόμους και γωνίες, ως απόνερα της λαοθάλασσας, οι συμβασιούχοι καταληψίες έχουν απλωθεί στο καφέ χαλί χαμογελώντας πλατιά σε φωτογράφους, κάμερες και ό, τι άλλο δημοσιογραφικό περάσει από το οπτικό τους πεδίο. Και απολαμβάνουν τη δεύτερη εβδομάδα της μικρής τους επανάστασης.

(περισσότερα…)

Read Full Post »