Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for 19 Απριλίου 2011

Από το έντυπο του προϋπολογισμού του Δήμου όπως κατατέθηκε στη συνεδρίαση  του Δημοτικού Συμβουλίου έφτιαξα έναν ανακεφαλαιωτικό   πίνακα του προϋπολογισμού

προϋπολογισμός Δήμου Ηγουμενίτσας 2011

Εκείνο που μου προξένησε «απορία»  στον προϋπολογισμό του Δήμου είναι οι παρακάτω κωδικοί και τα  ποσά που έχουν εγγραφεί:

κωδ.10.7313.001 Ανάπτυξη Δημοτικής πύλης για την παροχή υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης ποσό: 200.000,00 €

κωδ. 10.7313.002 Ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα διαχείρησης πολιτιστικών & αθλητικών εγκαταστάσεων του Δήμου Ηγ/τσας ποσό: 250.000,00 €

κωδ. 10.7313.003 Ενιαίο ολοκληρωμένο γεωγραφικό πληροφοριακό σύστημα (Γ.Π.Σ.- G.I.S.)  για το Δήμο Ηγουμενίτσας ποσό: 300.000,00 €

και λέω μου προξένησε την «απορία» γιατί υποτίθεται ότι έχουμε ένα προϋπολογισμό λιτότητας λόγω του δημοτικού  χρέους, γεγονός που δεν «συμβαδίζει»  με τις εγγεγραμμένες πιστώσεις στους εν λόγω κωδικούς. Επίσης θα πρέπει ο Δήμος να λάβει υπόψη του τα σχετικά δημοσιεύματα για τις αντίστοιχου τύπου υπηρεσίες και το πραγματικό τους κόστος.

Advertisements

Read Full Post »

πηγή: Λευκός θόρυβος

Διαβάζω μέρες τώρα τη διαμάχη που έχει ξεκινήσει σχετικά με το «Debtocracy» και πολύ διασκεδάζω. Επειδή αυτή τη φορά δεν κρύβεται -μπαμ κάνει ο «μονός καυγάς». Κάτι σαν τα οικογενειακά διπλά των ποδοσφαιρικών ομάδων, που φοράνε πράσινα φανελάκια στους αναπληρωματικούς του Ολυμπιακού ας πούμε και μετά πανηγυρίζουν: «σας γαμήσαμε παλιοβαζέλια». Ή το ανάποδο βεβαίως (με εξαίρεση τις ομάδες στις οποίες αγωνίζονται οι Λέτο, Καστίγιο ή Τζεμπούρ και παίζουν το «μόνος μου κι όλοι σας»).

Για αρχή να σου ξεκαθαρίσω οτι το είδα το ντοκυμαντέρ και στο τέλος δεν ήξερα αν θα έπρεπε να βλαστημάω για τις βλακείες που λέγονται εκεί μέσα ή για την μια, ολόκληρη, ώρα που έχασα ακούγοντάς τες.

Θα ξεπεράσω στα γρήγορα την καλλιτεχνική πλευρά της συγκεκριμένης παραγωγής η οποία δεν ενδιαφέρει και γι΄αυτό ίσως δεν υπάρχει (σε βαθμό ενοχλητικό όμως) και θα περάσω στο κυρίως πιάτο. Το ντοκυμαντέρ ξεκινάει αποδίδοντας τις πρέπουσες σπονδές στον δάσκαλο του φτηνού εντυπωσιασμού Μάικλ Μουρ (τον επιλεγόμενο και Αμερικάνο Τριανταφυλλόπουλο) και σ΄αυτό το πλαίσιο εξομοιώνει τον Στρος Καν (νομίζω) και τον Παπανδρέου (στα σίγουρα) με τον δικτάτορα Παπαδόπουλο. Το κόλπο που χρησιμοποιεί είναι πανέμορφο: παίρνει δηλώσεις των μεν και του δε περί «ασθενούς» και τις παίζει κολλητά –στο χαλαρό βγαίνει το συμπέρασμα. Αναφέρεσαι στη χώρα με ιατρικούς όρους; Είσαι δικτάτορας –πάει και τέλειωσε. Υπογραφή: ΑΜΑΝ, ή ΟΛΑ 15, ή ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ, πατέντα: Μαλβίνα Κάραλη.

Αφού γελάσεις με την εξυπνάδα, περνάς στο κυρίως θέμα του ντοκυμαντέρ το οποίο είναι «επιστημονικόν με ολίγη από τσιτάτα». Τι μας λένε λοιπόν οι επιστήμοναι;

-Οτι η Ελλάδα έχει χρέος καθότι «οι ωραίοι έχουν χρέη» -το οποίο χρέος δημιουργήθηκε από κακοδιαχείριση. Σημαντικό συμπέρασμα και όσοι δεν το ήξεραν καλό είναι που το έμαθαν.
-Οτι σα χώρα μάς έχουν πνίξει τα χρέη (όχι, δεν λέει κανείς οτι έχουμε ήδη χρεοκοπήσει –απλώς χρωστάμε πολλά και δεν έχουμε να τα δώσουμε) και τα σπασμένα τα πληρώνουν οι αδύναμες εισοδηματικά τάξεις. Κι αυτό το συμπέρασμα είναι σημαντικό, ειδικά το δεύτερο σκέλος του -είναι τόσο όμορφο να το ξανακούς 100τόσα χρόνια αργότερα την κριτική του Μαρξ και του Έγκελς στο καπιταλιστικό σύστημα!

Πέφτουν και κάτι πλάνα με λυπητερή μουσική, απ΄αυτά που είτε ένα παιδί να ζητιανεύει δείχνεις, είτε ένα γατί να λιάζεται, η στεναχώρια είναι εγγυημένη.

Σύμφωνα λοιπόν με τη δομή Μάικλ Μουρ (πυροτέχνημα, πλοκή μέσω σύνδεσης με την πεζή καθημερινότητα, λύση μέσω εξωτικού ταξιδιού) περνάει κι αυτό το ντοκυμαντέρ στο τελευταίο του στάδιο όπου ο εξωτισμός έρχεται ταυτόχρονα με την πρόταση για το «τι πρέπει να κάνουμε».

(περισσότερα…)

Read Full Post »