Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for 25 Απριλίου 2011

του Γκαζμέντ Καπλάνι, πηγή: protagon.gr

Λιγότερα συνθήματα (εάν γίνεται). Νομίζω ότι  η «συνθηματολογία» ως επικρατέστερος τρόπος σκέψης στην Ελλάδα που απευθύνεται αποκλειστικά στο θυμικό έχει νικήσει κατά κράτος τον ορθολογισμό. Δημιούργησε δε μια κοινωνία που μιλάει ακατάπαυστα για αγάπη, νομιμότητα, αλληλεγγύη αλλά που στην καθημερινότητα ο άνθρωπος συμπεριφέρεται συχνά σαν λύκος για τον άνθρωπο.

Οι μαθητές των δημόσιων σχολείων αντί να μάθουν να παρελαύνουν  μήπως ήρθε η ώρα να διδάσκονται τι σημαίνει φορολογική συνείδηση, ανακύκλωση και το πως στο μετρό δεν πρέπει να ορμάμε για να μπούμε στον συρμό πριν βγουν από αυτόν οι άλλοι επιβάτες;

Ουσιαστικός χωρισμός κράτους και εκκλησίας. Για να ανακτήσει η εκκλησία την πνευματικότητά της και το κράτος να γίνει πραγματικά νεωτερικό και ορθολογικό. (περισσότερα…)

Advertisements

Read Full Post »

Το  άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της ΟΑΚΚΕ στο φυλ. 439-440 το Δεκέμβρη 2008, με αφορμή τις εγκυκλίους του Υπουργείου Παιδείας  για την απαλλαγή των μαθητών από το μάθημα των θρησκευτικών.Το αναδημοσιεύω ως επίκαιρο λόγω των προτάσεων του Υπουργείου για το «νέο λύκειο» .


Να αποσυρθεί η υπουργική εγκύκλιος που επαναφέρει την προηγούμενη κατάσταση για την εξαίρεση από το μάθημα των θρησκευτικών
Οι δημοκράτες πρέπει επίσης πάντα να επιμένουν: Να καταργηθεί το μάθημα των θρησκευτικών


Η διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών στα σχολεία ήταν πάντα ένα ζήτημα πάλης ανάμεσα στην πρόοδο και την αντίδραση, ανάμεσα στην αριστερά και το συντηρητισμό. Ιδιαίτερα μάλιστα στη χώρα μας η διδασκαλία αυτή αποσκοπεί αποκλειστικά στην κατήχηση και τον προσηλυτισμό της νεολαίας στο ανατολικό ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα.
Το μάθημα των θρησκευτικών με τα παραπάνω χαρακτηριστικά μπήκε στα σχολεία από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, σε αντίθεση με τα τότε ιστορικά δημιουργημένα κράτη στη δυτική Ευρώπη στα οποία η άνοδος στην εξουσία της αστικής τάξης συνοδεύτηκε και από μια μεγάλη πάλη ενάντια στον κληρικαλισμό που έκφραζε τότε ιδεολογικά και πολιτικά τη φεουδαρχία. Η ιστορική δηλαδή πορεία της συγκρότησης του ελληνικού κράτους καθόρισε και την εισαγωγή της διδασκαλίας των θρησκευτικών στα σχολεία. Γιατί εδώ, σε αντίθεση με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, δεν δημιουργήθηκε οικονομικά και δεν εξελίχθηκε ιστορικά μια ισχυρή αστική τάξη που διεκδίκησε και πήρε επαναστατικά και για λογαριασμό της την πολιτική εξουσία ενάντια στους φεουδάρχες και την οθωμανική εξουσία, αλλά το κράτος αυτό πρώτα φτιάχτηκε κάτω από την καθοδήγηση του τσάρου και της Ρωσίας και η αστική τάξη αναπτύχθηκε κάτω από τη σκιά του και την ιδιότυπη κρατικο-κομματική νεοφεουδαρχική ιδεολογία του. Αυτό το νεαρό «κράτος-φάντασμα» σύμφωνα με το Μαρξ, φρόντισε από την αρχή να υποτάξει διοικητικά την εκκλησία και από τότε η κρατική εξουσία χρησιμοποιεί την εκκλησιαστική ιδεολογική επιρροή για να κρατά το λαό και τους εκμεταλλευόμενους κάτω από τη δική της πολιτική, οικονομική και ιδεολογική εξουσία. Έτσι λοιπόν μπήκαν τα θρησκευτικά στα σχολεία.

(περισσότερα…)

Read Full Post »