Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for 7 Μαρτίου 2012

του Κώστα Λογαρά, πηγή: protagon.gr

Είναι μεγάλη ικανοποίηση το χειροκρότημα, αλλά και λούμπα ακόμα μεγαλύτερη. Δεν το καταλαβαίνεις πώς ξεπέφτεις εν τυμπάνοις ευήχοις και κυμβάλοις αλαλαγμών. Ηθοποιός, πολιτικός, τηλεπερσόνα. Ιδιαίτερα, όταν οι γύρω σου σε εκθειάζουν για την ευστροφία σου και τα μηχανάκια της AGB σε ανεβάζουν στον θεό.

Παράδειγμα, η ηχηρότερη περίπτωση του κ. Λαζόπουλου. Τι κάνει, τώρα πια, ο δημοφιλής ηθοποιός; Σχολιάζοντας ένα αξιογέλαστο (πλην εύκολο) υλικό, ικανοποιεί απλώς το θυμικό των θαυμαστών του και εκτονώνει την επιθυμία τους για διακωμώδηση προσώπων – όχι πάντοτε πολιτικών. Όμως στοχοποιώντας πρόσωπα συγκεκριμένα και γνωστά, σχεδόν ποτέ δεν καταφέρνει να προκαλέσει τον προβληματισμό για την κατάσταση την ίδια. Εστιάζει στον ανόητο της TV, όχι στην ανοησία• στον επώνυμο νταή, όχι στο νταηλίκι ως ανθρώπινο φέρσιμο. Ο σχολιασμός καθηλωμένος στο περιορισμένο επίπεδο του παραδείγματος, αποτυγχάνει να εντάξει το επιμέρους σ’ ένα σύνολο. Ώστε ο θεατής κάνοντας τις αντίστοιχες αναγωγές στον εαυτό του, να συνειδητοποιήσει και τα χούγια τα δικά του. Τις δικές του αδυναμίες. Τότε ο διασκεδαστικός ή καταγγελτικός λόγος θα γινόταν από απλή εκτόνωση, αυτεπίγνωση και ψυχαγωγός• ένας καταλύτης για τα κακώς κείμενα. (Δεν λέω τίποτα σοφίες, πράγματα γνωστά και χιλιοειπωμένα λέω και, πάντως, από δω θα άρχιζε θαρρώ ένας πετυχημένος καθοδηγητής).

(περισσότερα…)

Advertisements

Read Full Post »