Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Νοέμβριος 2012

Καταργείται  στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο,  το πρόσθετο αφορολόγητο όριο για τα παιδιά. Προφανώς αυτοί που εισηγούνται την κατάργηση του πρόσθετου αφορολόγητου για τα παιδιά,  δεν είναι ότι δεν έχουν παιδιά ή ότι ξοδεύουν λίγα γι αυτά. Απλά είναι τέτοια τα εισοδήματά τους που τα έξοδα των παιδιών τους ενδεχομένως να είναι διπλάσια ή και τριπλάσια από το μισθό του μέσου Έλληνα. Δεν πιστεύω πως υπάρχουν λογικά επιχειρήματα για να υποστηρίξει κάποιος,  ότι το εισόδημα 18.000 €, σε μια οικογένεια που βαρύνεται ο προϋπολογισμός της με τρία παιδιά και σε μια οικογένεια χωρίς  κανένα παιδί, θα φορολογείται με τον ίδιο τρόπο. Δεν λέω ότι κάναμε παιδιά για απαλλαγούμε από τους φόρους, αλλά κάναμε παιδιά και πρέπει αυτό το κράτος να μας επιτρέψει (κατανέμοντας ορθά τα δημόσια βάρη) να τα μεγαλώσουμε και αν είναι δυνατόν να τα σπουδάσουμε (χλωμό το βλέπω). Η οικογένεια λέει το σύνταγμα «τελεί υπό την προστασία του κράτους» και «οι πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους». Δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να καταλάβεις,  ότι μια οικογένεια με δύο άτομα και μια  οικογένεια με πέντε άτομα,  που έχουν το ίδιο οικογενειακό εισόδημα, δεν έχουν τις ίδιες δυνάμεις για συνεισφορά στα δημόσια βάρη.

Advertisements

Read Full Post »

ΤΩΡΑ ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ & ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΕΤΑΙΡΟΙ (ΔΗΛΑΔΗ ΤΑ ΚΡΑΤΗ) ΘΑ ΜΑΣ ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ με 0,7% και εκείνοι θα ΔΑΝΕΙΖΟΝΤΑΙ με τα εξής επιτόκια: Γερμανία 1,35%, Ολλανδία 1,63%, Φινλανδία 1,64%, Αυστρία 1,78%, Γαλλία 2,09%, Βέλγιο 2,25%, Ιταλία 4,88%, Ισπανία 5,88%, Πορτογαλία 8,93%. Με αυτά τα επιτόκια δανείζονται αυτοί και δανείζουν εμάς με 0,9%. Με την εξαίρεση της Γερμανίας και οριακά της Ολλανδίας και της Φινλανδίας, όλοι οι άλλοι μπαίνουν για τα καλά μέσα για να χρηματοδοτούν εμάς! Λαμβανομένου υπ’ όψιν μάλιστα ότι, η Γαλλία μας έχει δανείσει 11,38 δισ., ενώ την ίδια ώρα γαλλικά εργοστάσια βάζουν λουκέτο, η Ισπανία μας έχει δανείσει 6,6 δισ., ενώ δεν μπορεί να βοηθήσει τους πολίτες της που χάνουν τα σπίτια τους, η δε Γερμανία μας έχει δανείσει 15,16 δισ., ενώ το 20% του πληθυσμού της βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας. ΚΑΛΑ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΙ !!!

Σχόλιο του Γιάννη Νικολόπουλου στο f/b

Read Full Post »

Απόφαση με την οποία καταδικάζει τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων, πρακτική που αφορά 140 εκατομμύρια γυναίκες σε ολόκληρο τον κόσμο υιοθέτησε -για πρώτη φορά- η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών.

Η πρακτική αυτή, ανάμεσά τους και η κλειτοριδεκτομή, είναι παράνομη σε περίπου 20 αφρικανικές χώρες, την Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, αλλά δεν είχε μέχρι σήμερα καταδικασθεί επίσημα από τα όργανα του ΟΗΕ.

Περισσότερες από 110 χώρες, ανάμεσά τους 50 χώρες της Αφρικής, υποστήριξαν το κείμενο της απόφασης που καλεί τις χώρες-μέλη να συμπληρώσουν με εκπαιδευτικά και ενημερωτικά μέτρα πρόληψης τις ισχύουσες κατασταλτικές ρυθμίσεις.

«Δεν θα σταματήσουμε την προσπάθεια για να επιτύχουμε τον στόχο μας: να θέσουμε τέλος στον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων σε διάστημα μίας γενιάς. Σήμερα αυτός ο στόχος είναι περισσότερο κοντά από ποτέ», δήλωσε ο ιταλός πρεσβευτής στον ΟΗΕ Τσέζαρε Ραγκαλίνι, ένας από τους κύριους υποστηρικτές της πρωτοβουλίας, χαρακτηρίζοντας την απόφαση «πολύ ισχυρό εργαλείο» για την υπέρβαση των επιφυλάξεων των χωρών στην απαγόρευση της πρακτικής αυτής.

Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης, ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων πλήττει 100 έως 140 εκατομμύρια κοριτσιών και γυναικών στον κόσμο.

Η πρακτική αυτή έχει επεκταθεί τα τελευταία χρόνια στις δυτικές χώρες εξαιτίας της αύξησης του μεταναστευτικού ρεύματος.

Ο ακρωτηριασμός αφορά τα εξωτερικά γυναικεία γεννητικά όργανα και εφαρμόζεται για πολιτισμικούς ή θρησκευτικούς λόγους.

tanea

Read Full Post »

Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα, και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν. Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους. Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.  

Κωνσταντίνος Καβάφης, Περιμένοντας τους βαρβάρους

 Οι τοκογλύφοι τρελάθηκαν… κατέβασαν τα επιτόκια πιο κάτω από εκείνα που οι ίδιοι δανείζονται!
Οι δυνάμεις κατοχής κουρεύουν τις …δυνάμεις τους  ξανά και ξανά, χαρίζουν τα κέρδη τους και παγώνουν τα ομόλογά τους!
Οι μοναδικοί μας δανειστές παραμένουν και εταίροι μας και εγγυώνται την βιωσιμότητα της χρεοκοπημένης μας χώρας (από την δική μας διαχείριση…)
18 σενάρια έπεσαν στο τραπέζι, κι όλα για να μείνει η Ευρώπη ενωμένη και η Ελλάδα εντός!

Μήπως κι οι βάρβαροι έχουν ψυχή;
Μήπως το πρόβλημα είναι εδώ και όχι εκεί;

Μήπως όλοι όσοι ποντάρουν στα προβλήματα και όχι στις λύσεις είναι απλά τα θλιβερά και κυρίως μαθημένα για πάντα, στην διαφθορά και την υπεξαίρεση του παραγόμενου πλούτου, υπολείμματα του ανδρεοπαπανδρεϊσμού, και του επιδοτούμενου κομματικού κράτους; Του δημοσιοϋπαλληλικού συντεχνιακού «σοσιαλισμού» με τα λεφτά των άλλων (όσων εργάζονται και παράγουν) και των επιδοτήσεων της ΕΕ;

Άλλωστε όλο το πολιτικό μας προσωπικό (κυβέρνησης και αντιπολίτευσης) δεν είναι πάνω απ΄όλα δημόσιοι υπάλληλοι που πληρώνονται κάθε μήνα από την κομματική επιδότηση ή την βουλευτική αποζημίωση – οι πιο τυχεροί – που φτάνει κι αυτή με τα δανεικά;
Είναι δυνατόν να κάνουν αντιπολίτευση στην Ευρώπη (γιατί περί αυτού πρόκειται) άνθρωποι που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους σε μια πραγματική δουλειά – αλλά πληρώνονται από το κόμμα που πληρώνεται από το κράτος – και να γυρνούν τον κόσμο βρίζοντας μερκελιστές όσους τέλος πάντων έχουν μια στοιχειώδη επίγνωση της πραγματικότητας;

Η ύπαρξή τους και οι μπούρδες που τους προσπορίζουν ψήφους απαιτούν έναν εχθρό.
Ο λαϊκισμός απαιτεί βαρβάρους που όπου νάναι έρχονται…
Απειλές για κατοχές, γενοκτονίες, ξεπουλήματα, προδότες και δοσίλογους.
Αυτό είναι γνωστό από την ιστορία.

Αλλά να το κάνει αυτό – σε αγαστή ταύτιση στο δια ταύτα – μαζί με τους ακροδεξιούς των ΑνΕλλ και με παρόμοια ρητορική με εκείνη των νεοναζιστών, ένα κόμμα που όμνυε μέχρι πρότινος τουλάχιστον στην δημοκρατία και στην ευρωπαϊκή αριστερά, μόνο ανατριχίλα προκαλεί.

Γιατί η αριστερά – η δημοκρατική της πτέρυγα – έχει μια ιστορία προσφοράς και θυσιών και όχι λαϊκισμού, συντεχνιασμού και μικροκομματισμού. Αν φτάσαμε ως εδώ, φτάσαμε γιατί η διαφθορά και ο αμοραλισμός πότισε και την μεταπολιτευτική αριστερά και την έριξε ανάμεσα στα σκουπίδια του πελατειακού πασοκικού συστήματος.

Μαζί με την «λαϊκή δεξιά» του Καραμανλή του μικρού και όσους …
έβαλαν για μοναδικό τους σκοπό την επίθεση για κατάληψη του κράτους και τον σιτισμό τους μέσω αυτού και όχι μιας δημιουργικής και παραγωγικής εργασίας. Με λίγα λόγια όσους έβαλαν μοναδικό τους σκοπό την άνετη και πλούσια ζωή με αργομισθία και δανεικά κι αγύριστα.

Τα δις του χρέους μας είναι αυτός ακριβώς ο λογαριασμός. Του δημοσιοϋπαλληλικού σοσιαλισμού των ημετέρων, της ρεμούλας, των εγγυημένων κερδών των συντεχνιών, του παρακράτους των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, του πνιγμού κάθε δημιουργικής παραγωγικής πρωτοβουλίας και κάθε προοδευτικής μεταρρύθμισης.

Οι δυνάμεις του χθες είχαν ποντάρει στην προβολή των ενδοευρωπαϊκών αντιθέσεων και τον εκβιασμό ως μεθόδου «διαπραγμάτευσης» με σκοπό την πρόκληση αδιεξόδου και εξόδου από το ευρώ ή διατήρησης των προνομίων τους με το αίμα των οριζόντιων περικοπών. Όμως, οι βάρβαροι δεν τσίμπησαν…

Ο αντιευρωπαϊκός καταστροφικός αντιπολιτευτικός λόγος και η φούσκα που δημιούργησαν (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΧΑ) μοιραία θα πάρουν τον δρόμο της συρρίκνωσης στο μέγεθος του χυδαίου υποδείγματος Κασιδιάρη/Τατσόπουλου. Στο κομπλεξικό τίποτα.

Αλλού είναι το πρόβλημα: ποια πολιτική δύναμη θα διαχειριστεί τον δρόμο που η ΕΕ μας ανοίγει για μια ακόμη φορά; Ποια πολιτική δύναμη θα εργαστεί για την επιτυχία της επιστροφής μας στην βιωσιμότητα και συνεπώς για την αναίρεση των αιματηρών οριζόντιων περικοπών και της αβάσταχτης φορολόγησης – που έφερε η μοιραία συνεργία των ευρωπαϊκών λαθών και καθυστερήσεων στην αντιμετώπιση της κρίσης με τις επιδιώξεις του, πάντα σε εγρήγορση για την σωτηρία του, ελληνικού πελατειακού συστήματος;

Το πρόβλημα βρίσκεται πια καθαρά στο ελληνικό πολιτικό «σύστημα» – όχι στην Ευρώπη. Είναι μάλλον η ώρα της επείγουσας δημιουργίας του μεταρρυθμιστικού μετώπου, του «ΣΥΡΙΖΑ των Μεταρρυθμιστών», όχι από την μιζέρια των παραγόντων αλλά από την περίσσεια κοινής λογικής των ίδιων των πολιτών.

Γιώργος Παπασπυρόπουλος, aristeristrouthokamilos

Read Full Post »

Η ιστορία των τριών κοριτσιών που αψήφησαν ανοιχτά το φασιστικό και διεφθαρμένο καθεστώς Πούτιν και κατάγγειλαν την όσμωση της ρώσικης ορθόδοξης εκκλησίας μαζί του, με μια «πανκ» προσευχή στον καθεδρικό ναό του «Χριστού του Σωτήρα» στη Μόσχα είναι λίγο ως πολύ γνωστή εδώ και μήνες στους ανθρώπους που παρακολουθούνε τις ειδήσεις και τον Τύπο.

Ειδικά στη δυτική Ευρώπη, σε ένα βαθμό και στη χώρα μας, το ζήτημα της σύλληψής και στη συνέχεια της καταδίκης τους έλαβε μεγάλες διαστάσεις. Φυσικά, στη χώρα όπου πρώην κνίτες – στελέχη του ψευτοΚΚΕ τύπου Δημήτρη Λιάτσου κάνουνε επί χρόνια τους «ανταποκριτές» της κρατικής τηλεόρασης στη Ρωσία σερβίροντας στο ελληνικό κοινό όλη την πουτινική προπαγάνδα, και όπου ο (επίσης με παλιούς δεσμούς με το ψευτοΚΚΕ) υπουργός του Τύπου είναι ο «κτηματομεσίτης» της Ρωσίας Σ. Κεδίκογλου, δεν μπορούσε κανείς να περιμένει άξια λόγου δημοκρατική κριτική του ρώσικου φασιστικού καθεστώτος.

Αντίθετα, δεν έλειψαν οι αιχμές από τον επίσης απαράδεκτο Αυγερινό του MEGA για την «εκμετάλλευση» του ζητήματος «από τις δυτικές κυβερνήσεις» και άλλες γελοιότητες, που βγαίναν κατ’ ευθείαν από τα πουτινικά προπαγανδιστικά χαλκεία στη Μόσχα. Οι τύποι αυτοί, που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είχαν μπει στη Γεωργία πάνω στα τανκς των νεοχιτλερικών ρώσων εισβολέων, θα ορρωδούσαν μπροστά σε μια «απλή» φασιστική δίκη;

Η «πανκ προσευχή» των Pussy Riot, η οποία καλούσε το θεό να απαλλάξει τη Ρωσία από τον Πούτιν και τα «άγια κόπρανα» (δηλαδή τη σύμφυση καθεστώτος – εκκλησίας, όπως εξήγησαν αργότερα οι τρεις νεαρές κοπέλες στη δίκη τους) έγινε στις 21 του Φλεβάρη.

Στις 3 του Μάρτη, οι ρωσικές αρχές, μετά από έρευνα (καθώς το συγκρότημα χρησιμοποιεί μάσκες και ψευδώνυμα) συνέλαβαν τη Ναντέζντα Τολοκονίκοβα και την Μαρία Αλιοκίνα, ενώ στις 16 του μήνα ταυτοποίησαν και τρίτο μέλος του συγκροτήματος στο πρόσωπο της Εκατερίνα Σαμουτσέβιτς.

Η Τολοκονίκοβα και η Σαμουτσέβιτς ήταν γνωστές από το 2008 από το ρωσικό καλλιτεχνικό γκρουπ – κολλεκτίβα Voina, αναρχικού – καταστασιακού προσανατολισμού.

Οι κατηγορίες για βλασφημία και υποκίνηση θρησκευτικού μίσους οδήγησαν στην πρωτόδικη καταδίκη τους στις 17 Αυγούστου σε ποινή κάθειρξης δύο ετών σε «ποινική αποικία», κατ’ ουσία σε στρατόπεδο εργασίας, με το φασίστα Πούτιν να δηλώνει ότι «επιχείρησαν να υπονομεύσουν τις ηθικές βάσεις της ρωσικής κοινωνίας» και ότι «πήραν αυτό που τους άξιζε». Παράλληλα όμως δημιούργησαν ένα παγκόσμιο κύμα αλληλεγγύης και συμπάθειας για τρεις θαρραλέες αντιφασίστριες.

Στις 10 του Οχτώβρη, η Σαμουτσέβιτς, με τη χρήση μιας νομικής φόρμουλας και με μια κατάλληλη δήλωση έβγαλε έξω από την κοινή δράση των τριών γυναικών τη μέρα της διαμαρτυρίας στην εκκλησία τον εαυτό της. Έτσι το καθεστώς μετέτρέψε την ποινή της σε 2 χρόνια με αναστολή και την έβγαλε από τη φυλακή. Πρόκειται σαφώς για κίνηση του καθεστώτος, για να αποδυναμώσει το μέτωπο της συμπαράστασης και να διασπάσει και το ίδιο το συγκρότημα.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Η ελληνική ορθοδοξία και ο αναγκαίος πόλεμος κατά του νεοναζιστικού τέρατος

Του Κωστή Παπαϊωάννου, ΤΑΝΕΑ

Ο πρώτος, ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ, προσήλθε στο Αστυνομικό Τμήμα σχεδόν στην αγκαλιά των βουλευτών της Χρυσής Αυγής, για να καταθέσει μήνυση κατά των συντελεστών θεατρικού έργου. Ο δεύτερος, ο Κονίτσης και Πωγωνιανής Ανδρέας, ευλόγησε στον Γράμμο τα «καλά αυτά παιδιά, τα αγωνιστικά, με τις μαύρες μπλούζες». Ο τρίτος, ο Μητροπολίτης Αιγιαλείας και Καλαβρύτων Αμβρόσιος, αυτοναγορεύτηκε image maker της οργάνωσης: «Εάν αποφύγετε κάποιες ανωφελείς ακρότητες του νεοφώτιστου, αν τροποποιήσετε το στυλ, που εφαρμόζετε, αν ωριμάσετε, μπορείτε να καταστείτε μια γλυκιά ελπίδα για τον απελπισμένο πια πολίτη και μια ήρεμη δύναμη στο σαπισμένο πια πολιτικό σύστημα».
Πολλοί αντιμετωπίζουν τους προαναφερθέντες σαν μεμονωμένες γραφικές περιπτώσεις. Οι τελευταίοι όμως ασκούνται συστηματικά σε μια ακραία ρητορική μίσους, που δεν έχει το όμοιό της σε χώρα της Ευρώπης. Ο λόγος τους απέχει πολύ από τις αρχές της θρησκείας που εκπροσωπούν. Απαξιώνει συστηματικά την αξία του ανθρώπου. Στρέφεται με μένος κατά ομάδων (Εβραίοι, μουσουλμάνοι, ομοφυλοφίλοι, κομμουνιστές) και κατά μεμονωμένων προσώπων (ακόμα και κατά του Ελτον Τζον ή του Στίβεν Χόκινγκ, του οποίου η αναπηρία, κατά τον Πειραιώς, ευθύνεται για τον σκεπτικισμό του απέναντι στο θείο!). Η αδιαφορία θα άρμοζε στους φορείς αυτού του λόγου μόνο αν επρόκειτο για κάποιους γηραιούς γραφικούς στο καφενείο του χωριού. Από τη στιγμή όμως που χρησιμοποιούν την ισχύ της θέσης τους για να δηλητηριάσουν την κοινωνία με παραληρήματα μίσους, τα πράγματα αλλάζουν. Οταν μάλιστα ενσταλάζουν μίσος ως δημόσιοι υπάλληλοι (αμειβόμενοι από όλους, πιστούς και μη, ακόμα και από όσους πλήττει η ρητορική τους), τότε δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με συγκατάβαση ή αδιαφορία.
Η Εκκλησία διαθέτει διαδικασίες και παράδοση αιώνων. Ελπίζουμε λοιπόν ότι θα βρει τον τρόπο να χειριστεί αποφασιστικά και αποτελεσματικά όσους ιεράρχες «ερωτοτροπούν» με νοσταλγούς εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας. Ιδίως σε μια περίοδο που ο νεοναζισμός ενδύεται χριστιανικό μανδύα και αντλεί ψήφους και δύναμη από τους πιστούς, τέτοιοι ιεράρχες μετατρέπονται σε Δούρειο Ιππο. Είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας, όχι μόνο για την κοινωνία συνολικά αλλά και για την Εκκλησία ειδικότερα, να ορθωθεί τείχος απέναντί τους. Ειδάλλως, η Εκκλησία θα βρεθεί να απολογείται μερικές δεκαετίες αργότερα. Οπως ακριβώς απολογήθηκε για τη στάση της κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.
Η έλλειψη κοινής δημόσιας θέσης της Ιεραρχίας δεν δικαιολογείται με την επίκληση πολιτικής ουδετερότητας. Δεν συζητάμε την ανάμειξη της Εκκλησίας στους κομματικούς ανταγωνισμούς αλλά μια θεμελιώδη αξιακή της τοποθέτηση. Μια τέτοια τοποθέτηση κατά όσων πλήττουν τις αξίες του ουμανισμού και του παγκόσμιου πολιτισμού θα ισοδυναμεί με καταδίκη της αφροσύνης όσων επιδιώκουν να σύρουν την Εκκλησία στην πλευρά της ρατσιστικής βαρβαρότητας και της εξαχρείωσης. Η αντίθεση στον νεοναζισμό και τον παγανισμό δεν αποτελεί ανάμειξη στην πολιτική αλλά ζωτικό χρέος για έναν θεσμό με το πνευματικό και κοινωνικό εκτόπισμα της Εκκλησίας. Και για όσους αμφιβάλλουν, αντιγράφουμε από επίσημο κείμενο της Χρυσής Αυγής: «Μακροπρόθεσμος στόχος της Εθνικοσοσιαλιστικής Επαναστάσεως ήταν ο εξοβελισμός των ιουδαιοχριστιανικών δογμάτων και η αντικατάστασή τους από μια εθνικιστική, παγανιστική κοσμοθεωρία». Αυτό παραβλέπουν όσοι μητροπολίτες δηλώνουν δημόσια υποστήριξη ή ανοχή στο νεοναζιστικό μόρφωμα και όσοι ιερείς τελούν αγιασμούς στα γραφεία του μορφώματος αυτού. Από αυτά τα γραφεία θα ξεχυθούν οργανωμένες ομάδες για να τελέσουν εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου, επιθέσεις και επικίνδυνες σωματικές βλάβες. Πώς θα αντιδρούσε η Εκκλησία εάν ιερείς της τελούσαν αγιασμούς σε κρησφύγετα της Μαφίας ή εύχονταν «καλή επιτυχία» στο Συνδικάτο του Εγκλήματος; Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα.
Είναι εξαιρετικά παρήγορη η αντίδραση των ιεραρχών που δήλωσαν ότι οι ξενοφοβικές ιδέες δεν έχουν θέση στον χώρο της Εκκλησίας, η οποία δεν χρειάζεται αυτόκλητους προστάτες. Η αντίδραση φανερώνει επίγνωση της βαθιάς ιστορικότητας που χαρακτηρίζει τη σημερινή συγκυρία. Συμβαδίζει με την παράδοση της Εκκλησίας που έχει από πολλών ετών καταδικάσει τον εθνοφυλετισμό ως αίρεση. Δείχνει επίγνωση του γεγονότος πως το νεοναζιστικό μόρφωμα με τις παγανιστικές ιδέες και την προβιά του ελληνοχριστιανισμού βρίσκεται ήδη στο εσωτερικό της Εκκλησίας. Στο ενδοεκκλησιαστικό bras de fer, οι χριστιανοί πρέπει οπωσδήποτε να επικρατήσουν.
Ο Κωστής Παπαϊωάννου είναι  μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη

 

Read Full Post »

 

Το κείμενο δεν έχει γραφτεί ούτε από τους Ανεξάρτητους Έλληνες ούτε από καμιά συνιστώσα του  Σύριζα αλλά ούτε από κάποια γνωστή  αντιμνημονιακή πένα. Ανήκει στον Σταύρο Ψυχάρη. Ποιος διάβασε το πόνημα  του εκδότη του ΔΟΛ και δεν φοβήθηκε! Μάθαμε λοιπόν  από το Κυριακάτικο Βήμα ότι «Η τρόικα κάνει μπίζνες»! Μας πληροφορεί επίσης ο κ. Ψυχάρης ότι η «Ελλάδα δεν είναι αποικία» κι ότι αυτό που δεν κατάφεραν οι μεραρχίες του Γ’ Ράιχ τώρα επιχειρούν να το επιτύχουν οι σαράφηδες της Ευρώπης.

Ακολουθεί όλο το άρθρο του κ. Ψυχάρη στο «Βήμα της Κυριακής»:

Η Ελλάδα δεν είναι αποικία. Η ξεκάθαρη αυτή δήλωση οφείλεται σε όλους όσοι νομίζουν ότι αυτό που δεν κατάφεραν τότε οι μεραρχίες του Γ’ Ράιχ μπορούν τώρα να το επιτύχουν οι σαράφηδες της Ευρώπης!

Το σχέδιο για τον έλεγχο των ελληνικών τραπεζών από την τρόικα και τις παραφυάδες της, δημιουργεί την εντύπωση ότι η Ελλάδα έχει περιέλθει σε καθεστώς διομολογήσεων. Φαντάζει χώρα υπό κατοχήν από ξένες δυνάμεις.

Είναι βαρύ για μια χώρα να υπακούει σε εντολές για εφαρμογή πολιτικής οικονομικής λιτότητας τόσο σκληρής που τείνει να διαλύσει τον κοινωνικό ιστό. Είναι ακόμη βαρύτερη η διαταγή για απολύσεις, έστω και δικαιολογημένες, χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. Είναι ακόμη χειρότερες οι εντολές της τρόικας, που ανατρέπουν τις εργασιακές σχέσεις και καταργούν κατακτήσεις των εργαζομένων…

Αλλά έστω ότι πρέπει όλοι να τιμωρηθούν, διότι έκαστος έχει το μερίδιό του στις ευθύνες – διότι πώς μπορείς να υπερασπισθείς υπαλλήλους του ευρύτερου δημόσιου τομέα διορισμένους από το παράθυρο, κατά παράβαση του νόμου Πεπονή;
Ο τρώσας και ιάσεται – έστω για το παρελθόν…

Και φθάνουμε στις νέες ρυθμίσεις. Σε γειτονικές στήλες οι ειδικοί συνεργάτες του «Βήματος» παρουσιάζουν και αναλύουν τις νέες συνθήκες υπό τις οποίες καλούνται να κινηθούν οι τράπεζες και να… αναπτυχθεί η Οικονομία.

Είναι καταφανές ότι αν δεν σκοπείται, πάντως μπορεί να επιχειρηθεί η λειτουργία ενός σχεδίου που θα σημάνει αφελληνισμό των τραπεζών και καταστροφή του κορμού της ελληνικής οικονομίας.

Η ελληνική κυβέρνηση και ιδιαιτέρως ο Πρωθυπουργός έχουν την υποχρέωση να παρεμποδίσουν όσους τροϊκανούς ονειρεύονται εξουσία και χρήμα.

Και εν είδη υποσημειώσεως: Όσοι ερευνούν για δάνεια των εφημερίδων ας γνωρίζουν ότι ο «θησαυρός» θα είναι άνθρακες. Και ότι οι εφημερίδες αυτής της χώρας μπορεί να εκδοθούν ακόμη και τετρασέλιδες – αλλά θα εκδοθούν και θα κυκλοφορήσουν, έστω χέρι με χέρι!»
_____________

Τα  «μαύρα μαντάτα»  για τον κ. Ψυχάρη   ξεκίνησαν  την Παρασκευή, όταν η Καθημερινή δημοσίευσε την είδηση ότι «Παντοδύναμοι επίτροποι θα τοποθετηθούν στις τράπεζες, ως απότοκο της ανακεφαλαιοποίησής τους, ύψους 26 δισ. ευρώ, η οποία θα πραγματοποιηθεί μέσα στο αμέσως προσεχές διάστημα. Η σύμβαση που περιλαμβάνεται στο Μνημόνιο προβλέπει τον απόλυτο έλεγχο της πολιτικής κάθε τράπεζας που θα ανακεφαλαιοποιηθεί με κρατικά χρήματα, αλλά και τη σαφή πρόθεση της τρόικας να κοπεί ο ομφάλιος λώρος μεταξύ τραπεζών και πολιτικού συστήματος. Με  άλλα λόγια, αντίο στα «θαλασσοδάνεια» που είχαν συνηθίσει οι μεγαλοεκδότες.

Είναι ξεκάθαρο ότι  όποτε με το καλό φτάσει η… χιλιοτραγουδισμένη δόση των 44 δις,  πλέον οι κανόνες  με τους οποίους θα πραγματοποιηθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών δημιουργούν ασφυκτικές συνθήκες για τους μικρούς ή μεγάλους μετόχους,  που μάλλον θα πρέπει να συνηθίσουν στη ιδέα ότι αργά η γρήγορα  ένα μέρος των ελληνικών τραπεζών  θα περιέλθει στα χέρια ξένων τραπεζιτών.

Έτσι λοιπόν δεν είναι ακατανόητη η οργισμένη αντιμνημονιακή στάση του Σταύρου Ψυχάρη και του Βήματος.  Ενώ, εδώ και δύο χρόνια μετράμε τα συντρίμμια της ελληνικής κοινωνίας από τα σκληρά μέτρα, ορισμένες εφημερίδες όχι μόνο δεν έβγαλαν άχνα , αντίθετα σιγοντάριζαν την πολιτική της τρόικας με εξοργιστικό τρόπο απαιτώντας την λήψη επιπλέον μέτρων!  Μόλις θίχθηκαν οι τραπεζίτες, που τόσα χρόνια διοχέτευαν στους εκδότες άφθονο χρήμα «χωρίς επιστροφή» ( τα θαλασσοδάνεια που λέγαμε)  η αντιμνημονιακή  πολιτική έγινε μονόδρομος.

Από τις μνημονιακές κορώνες για το πώς η Ελλάδα θα μπει σε τάξη μέσω της τρόικας, ξαφνικά  «η Ελλάδα δεν είναι αποικία» κι ότι αυτό που δεν κατάφεραν οι μεραρχίες του Γ’ Ράιχ τώρα επιχειρούν να το επιτύχουν οι σαράφηδες της Ευρώπης.

Ωστόσο, στο τέλος του περιβόητου άρθρου  ο κ. Ψυχάρης, είναι αποκαλυπτικός.
Γράφει λοιπόν: «Και εν είδει υποσημειώσεως: Όσοι ερευνούν για δάνεια των εφημερίδων ας γνωρίζουν ότι ο «θησαυρός» θα είναι άνθρακες. Και ότι οι εφημερίδες αυτής της χώρας μπορεί να εκδοθούν ακόμη και τετρασέλιδες -αλλά θα εκδοθούν και θα κυκλοφορήσουν, έστω χέρι με χέρι».

Εδώ είναι και όλη η ουσία.

Τι θα συμβεί, εάν οι… νέοι τραπεζίτες απαιτήσουν από τους παλιούς να γίνει εξονυχιστικός έλεγχος στα δάνεια των τραπεζών προς τις εκδοτικές επιχειρήσεις…  Ε, τότε… «κλάφτα Χαράλαμπε»!

πηγή: tvxs.gr

 

Read Full Post »

Older Posts »