Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Δεκέμβριος 2012

της Άννας  Φραγκουδάκη,  από ΤΑ ΝΕΑ
110976-philia_eis_ta_paidia__photo
– «Ηρθαν οι Γερμανοί με μια μοτοσικλέτα, εκείνη που δίπλα είχε ένα καροτσάκι, και στο καροτσάκι είχανε τον πατέρα μας και…», αφηγείται με ήρεμη φωνή ένας άνθρωπος που έζησε παιδάκι το ξαφνικό σοκ να βλέπει τον πατέρα του κι εκείνος να γυρίζει το πρόσωπο για να εμποδίσει τα παιδιά να τον αναγνωρίσουν, γιατί οι Ναζί έψαχναν τα άλλα μέλη της εβραϊκής οικογένειας, έτσι να μαρμαρώνει το παιδί ακίνητο και περίτρομο να κοιτάζει τη μοτοσικλέτα με τους ένστολους οπλισμένους να φεύγει με τον πατέρα του στο καρότσι…
– Στην πολυβραβευμένη ταινία ντοκιμαντέρ του Βασίλη Λουλέ «Φιλιά εις τα παιδιά» μιλάνε πέντε πρόσωπα, τρεις γυναίκες και δύο άντρες που ήταν παιδιά 4 έως 10-11 χρονών τη ναζιστική κατοχή. Μιλάνε απλά, χωρίς δραματικότητα, πράγμα που κάνει την αφήγηση ανελέητη. Πώς εκτυλίχτηκε στα παιδικά τους μάτια ο ιστορικός εφιάλτης. Ανέμελα παιδιά ήταν όταν ξάφνου μπήκαν στην πόλη τους (Θεσσαλονίκη, Γιάννινα, Χανιά, Αθήνα) εκφοβιστικοί μηχανοκίνητοι στρατιώτες και εκτός από τα δεινά για όλους τους Ελληνες ακούστηκε ότι θα εξοντώσουν τους Εβραίους.
– Ακουσαν πως θα πάνε κάπου «που το λέγανε γκέτο», ύστερα «μας έβαλαν κονκάρδες, ένα κίτρινο άστρο…». Ακουσαν για τον κίνδυνο που απειλούσε τα παιδιά, «Μα, θα σκοτώσουν παιδιά;», θυμάται η αφηγήτρια τη γιαννιώτισσα γιαγιά της να ρωτάει. Απομακρύνονται από την οικογένεια και συμπατριώτες χριστιανοί τα κρύβουν, οι σκηνές εναλλάσσονται ανεξίτηλα χαραγμένες στο μυαλό τους, «»Θα σε λένε Ρούλα από δω και πέρα». Ητανε Τετάρτη απόγεμα. Φοβόμουνα πάρα πολύ. Αυτό το θυμάμαι καλά».
– Οι γονείς και όλοι οι δικοί τους χάθηκαν με «εκείνα τα τρένα». Κι ένα γράμμα που απόμεινε του πατέρα, έγραφε: «Σήμερα, φύγαμε με τα τραίνα… καλή αντάμωση, φιλιά εις τα παιδιά». Δεν ξανανταμώθηκαν ποτέ. «Από τη δική μου οικογένεια», λέει η θεσσαλονικιά αφηγήτρια, «χάθηκαν 23 άτομα» [σιωπή]. Οταν απελευθερώθηκε η Θεσσαλονίκη, τα κρυμμένα παιδιά βγήκαν έξω, «… νιώθαμε οι μόνοι επιζώντες…» και όταν αργότερα κάποιος από τους ελάχιστους επιζήσαντες γύρισε, «στην αρχή δεν τον πίστευαν, νόμιζαν ότι τρελάθηκε».
Advertisements

Read Full Post »

κατάλογος

Νομίζω ότι τo κύριο δεν είναι αν ο Παπακωνσταντίνου, «πείραξε» τη λίστα (για το οποίο μέχρι να αποδειχθεί δικαστικά κανένας δεν μπορεί να είναι σίγουρος). Το κύριο είναι ότι ο Παπακωνσταντίνου δεν έκανε τίποτα για να αξιοποιήσει τη λίστα.

Read Full Post »

elta12Με τα τέλη κυκλοφορίας, τη δόση του φόρου  εισοδήματος και τους λοιπούς λογαριασμούς είχα καθαρίσει από μέρες, το web baking  να’ ναι καλά. Δεν υπολόγισα όμως το εργόσημο για την κυρία Dochka,  που προσέχει τον πατέρα μου. Οπότε σήμερα είχε επίσκεψη στο ταχυδρομείο, είναι κοντά στη δουλειά μου, βολεύει και την κ. Dochka. Στο ταχυδρομείο υπήρχαν τρία ταμεία που δουλεύανε αλλά η ουρά έφτανε μέχρι την είσοδο του ταχυδρομείου, καλύπτοντας έναν μακρύ διάδρομο, στον οποίο υπήρχε μια σειρά,  για όλα τα ταμεία. Είχαμε φτάσει «πριν τη βρύση»  που λένε και ξαφνικά μας προσπερνάει ένας «κύριος» και παίρνει θέση μπροστά στο ταμείο,  που ήταν έτοιμο ν’ αδειάσει. Δεν ακούστηκε από κανέναν στην ουρά κανένα σχόλιο, δεν ξέρω αν έπαιξε ρόλο και ο σωματότυπος του «κυρίου». Σχεδόν το είχα καταπιεί κι εγώ, αλλά η Doshka δεν μου «επέτρεψε» να λιποψυχήσω. Μας παίρνει τη σειρά, μου είπε δύο φορές. Δεν είναι πιο έξυπνος από εμάς; Αυτός μας έριξε μια ματιά κι έκανε τον αδιάφορο. Δεν είχα άλλα «περιθώρια», πλησίασα τον  «κύριο» και του λέω ευγενικά πως έχει παραβιάσει τη σειρά.  Έκανε πως δεν το κατάλαβε, αφού είχε προσπεράσει γύρω στα 25 άτομα!!! «Νόμισε»  πως η σειρά ήταν για τα άλλα ταμεία!!! Από πίσω ακούστηκαν μερικές φωνές έλα στη σειρά σου, κατάλαβε ότι αυτή τη φορά το θράσος δεν τον βοήθησε και πήγε στην ουρά.

 

Read Full Post »

του Αποστολου  Λακασα, καθημερινη

frodistiriagloses«Κύριε, θα ήθελα να σας ζητήσω να κάνετε λίγο υπομονή. Ελπίζω ότι μετά τα Χριστούγεννα θα μπορώ να δώσω τα δίδακτρα»… Παρά την πικρή γεύση που αφήνει η παράκληση του 14χρονου κοριτσιού στον καθηγητή στο φροντιστήριο Αγγλικών σε γειτονιά του κέντρου της Αθήνας –πόσα άλλα παιδιά έχουν διακόψει τέτοιες «πολυτέλειες», αφού οι οικογένειές τους παλεύουν για τα στοιχειώδη– στρέφει τη σκέψη στη δύναμη που έχουμε όλοι μέσα μας να παλεύουμε για το μέλλον μας.

Η παράκληση του 14χρονου παιδιού να συνεχίσει τα μαθήματά του χτυπά στη βασική αρτηρία αιμάτωσης ώστε η Ελλάδα να ξεφύγει από το τέλμα της εύκολης, δανεικής ευημερίας. Πρόκειται για ένα αίτημα για μόρφωση, η οποία δεν μπορεί πλέον να προσφέρεται μέσα από τις ευκολίες του παρελθόντος.

Και μ’ αρέσει η περίπτωση του παιδιού που ζητάει να συνεχίσει τα Αγγλικά, διότι το αίτημα ακούγεται… παράταιρο για τα μέχρι προ τριετίας δεδομένα. Η γνώση Αγγλικών ήταν εκ των ων ουκ άνευ για μια κοινωνία «μοντέρνα», όπως η ελληνική. Αλλωστε, όλοι όσοι μεγάλωσαν τα χρόνια της μεταπολίτευσης γνωρίζουν Αγγλικά. Ναι, αλλά πώς τα γνωρίζουν; Πτυχία που έχουν αποκτηθεί κατά τα χρόνια του Γυμνασίου και κατόπιν έχουν αξιοποιηθεί ως προσόντα σε βιογραφικά για την αναζήτηση δουλειάς. Ομως, ως τυπικά προσόντα και όχι ουσιαστικά. Η αλήθεια είναι ότι ο μέσος Ελληνας γνωρίζει λίγα Αγγλικά, και δυστυχώς, αυτό δεν αφορά μόνο την ξένη γλώσσα.

Η λειτουργία του σχολείου, βυθισμένου στο τέλμα της ήσσονος προσπαθείας, αποτυπώνει με ενάργεια την ευρύτερη αποχαύνωση της ελληνικής κοινωνίας, που επί μακρόν πίστεψε ότι με τη μετριότητα μπορεί να προχωρήσει, να ευημερήσει. Και αφού το πετύχαινε, συνέχισε την ίδια συνταγή. Το ίδιο έγινε στην ανωτάτη εκπαίδευση, το ίδιο στη λειτουργία των κρατικών και κοινωνικών υπηρεσιών. Οι κοιτίδες αριστείας, που εύλογα υπάρχουν, ας μην αποτελούν ασπίδα στρουθοκαμηλισμού. Ελάχιστους αφορούν, όχι τους πολλούς. Ο κανόνας ήταν ημίμετρα στη γνώση (αλήθεια, πόσοι γνωρίζουν την Ιστορία της χώρας μας για την οποία επαίρονται;) και ρηχή μόρφωση. Αυτό οδήγησε σε fake (κάλπικη) αξιοκρατία, fake διαφάνεια, fake κουλτούρα, fake κοινωνική αλληλεγγύη.

Η ανάταση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, όπως πλέον μόνο με ξόδεμα ψυχής και χωρίς χρηματική ανταμοιβή μπορεί να συμβεί στο σχολείο και το πανεπιστήμιο, είναι υποχρέωση προς τη νέα γενιά της Ελλάδας. Πρόκειται για μορφωτική διαδικασία, που ξεκινάει από το σχολείο και διαχέεται στην καθημερινή οργάνωση και λειτουργία του κράτους και της κοινωνίας. Και αυτά δεν είναι αόριστα διακυβεύματα. Σχετίζονται με το πώς κάνουμε τη δουλειά μας απέναντι στον συμπολίτη, πώς διαχειριζόμαστε τις κοινωνικές υπηρεσίες, πώς διαμορφώνουμε πλέον το διαβρωμένο από την κακόγουστη χλιδή αστικό τοπίο, πώς αναζητούμε την ανάπτυξη.

Ο κορμός της κοινωνίας, που καλείται να μαζέψει τα συντρίμμια της χρεοκοπίας, οφείλει να αναζητήσει μέσα του τις μεθόδους και τους κανόνες λειτουργίας και να τους διαμορφώσει σε νέο συμβόλαιο κοινωνικής ευημερίας, είτε αυτό αφορά στους πολιτικούς θεσμούς είτε τις κοινωνικές σχέσεις. Αλλωστε, εν τέλει, δεν έχει σημασία πόσα ταλέντα διαθέτει ένας λαός, αλλά πώς τα διαχειρίζεται.

Read Full Post »

πηγή: http://roides.wordpress.com/

Εμάς και σωστό μας φαίνεται, και λογικό

kede2

Έχουμε παραφρονήσει. Κατατάσσουμε τη λογική με ή άνευ, εισαγωγικών, στην αριστερά στη δεξιά στους μνημονιακούς ή στους αντιμνημονιακούς κ.ο.κ. Ξέρουμε ότι δισεκατομμύρια «σπαταλήθηκαν» και σπαταλούνται χωρίς έλεγχο, εποπτεία, χωρίς απόδοση λογαριασμού, ισολογισμού, ευθυνών, χωρίς «κανέναν κερατά στο κεφάλι μας» στο όνομα μιας σουρεαλιστικής… αυτοτέλειας. Για την πτώχευση του κράτους φταίνε πάντα οι κακοί άγγλοι γάλλοι πορτογάλοι, κυρίως γερμανοί, το αυτό ισχύει για την ισοπέδωση μισθών συντάξεων και κατάλυση κάθε έννοιας εργατικού δικαίου. Για όλα φταίνε οι ξένες πονηρές δυνάμεις που επιβουλεύονται την ομορφότερη χώρα του κόσμου που έδωσε τα φώτα σε ολόκληρο τον κόσμο -όταν οι άλλοι έτρωγαν βελανίδια εμείς διορίζαμε λαδώναμε υπερτιμολογούσαμε δοξολογώντας τον θεό της Ελλάδος του φαύλου ψηφοθηρικού πελατειακού κράτους και μια Δικαιοσύνη κατάλληλα δομημένη και συμβιβασμένη στην επιβράβευση της ατιμωρησίας, της μαγκιάς κλανιάς λεβεντιάς και κωλοφινιστρίνης. Διαβάζει ο υποφαινόμενος κινέζος στα μήντια ότι «Στο εξής, τα οικονομικά των ΟΤΑ θα παρακολουθούνται στενά και σε περίπτωση που διαπιστώνονται αποκλίσεις στην πορεία εκτέλεσης των προϋπολογισμών τους, θα λαμβάνονται δραστικά μέτρα.[…] Όταν διαπιστώνεται απόκλιση από τους τριμηνιαίους δημοσιονομικούς στόχους άνω του 10%, το Παρατηρητήριο θα παρεμβαίνει μέσα σ’ ένα μήνα από τη λήξη του τριμήνου και θα υποδεικνύει στον Οργανισμό πώς θα διορθώσει την απόκλιση, με τους ΟΤΑ να υποχρεούνται σε άμεση συμμόρφωση. Εφόσον ο προϋπολογισμός παραμένει εκτροχιασμένος για δύο τρίμηνα, τότε ο ΟΤΑ θα μπαίνει σε καθεστώς επιτροπείας και με απόφαση που εκδίδει ο υπουργός Εσωτερικών θα υποχρεώνεται σε: 1) Αναστολή προσλήψεων – Υποχρεωτικές μετατάξεις εργαζομένων. 2) Αύξηση των ιδίων εσόδων από φόρους, τέλη, δικαιώματα και εισφορές. 3) Αύξηση έως και δεκαπλασιασμό του ανώτατου συντελεστή επιβολής του Τέλους Ακίνητης Περιουσίας για τα ακίνητα που βρίσκονται στην εδαφική περιφέρεια του δήμου και επιβολή του αυξημένου τέλους υποχρεωτικά μέχρι την οικονομική εξυγίανσή του, αλλά και… 4) Πάγωμα όλων των δαπανών εκτός από τη μισθοδοσία και τις απολύτως ανελαστικές δαπάνες».

Διαβάσατε κάτι παράλογο από τα προαναφερόμενα; ΛΟΓΙΚΑ είναι -Λογικότατα μου ακούγονται και το αυτό ελπίζω να ισχύει και για σένα αναγνώστη. Σε όλους μας, αν διαθέτουμε ένα δράμι μυαλό.

Σε όλους πλην των «ενδιαφερομένων». Των δημοτικών αρχόντων, φυσικά, που αντιδρούν σφόδρα στην «στην αυστηρή εποπτεία των οικονομικών των δήμων μέσω του Παρατηρητηρίου Οικονομικής Αυτοτέλειας των ΟΤΑ» (μία απλή ή σκέτη εποπτεία,  ένας απλός, νέτος-σκέτος οικονομικό έλεγχος θα γινόταν αποδεκτός;)  -Όχι μόνον αυτό. «Αποφάσισαν» λέει,  να προσφύγουν στα ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια κατά της συνταγματικότητας του μέτρου, επιδιώκοντας την ακύρωσή του.
Χοντρικά, χωρίς αστεία τώρα: Δηλαδή οι δημοτικές αρχές. Οι δήμαρχοι επιθυμούν. Δηλαδή οι δήμαρχοι Απαιτούν. Να είναι ελεύθεροι να διαχειρίζονται όπως αυτοί νομίζουν το δικό μας χρήμα, τους δικούς μας φόρους, αυτούς που καταβάλλουμε εμείς, ο ελληνικός λαός.  Χωρίς κανέναν έλεγχο, χωρίς τη στοιχειώδη εποπτεία, χωρίς να δίνουν σε κανέναν λογαριασμό.
Όταν διάβασα την είδηση (αλλά και την αντίδραση των δημάρχων), δεν πίστευα στα μάτια μου. Δηλαδή δεν γίνεται – δεν γινόταν ποτέ –δεν έγινε ποτέ έλεγχος στην οικονομική διαχείριση των Δήμων; Οι Δήμοι δεν δημοσιεύουν ισολογιμούς; Δεν ξέρω αν θα πρέπει να κλάψει ή να γελάσει κανείς. Σε τι χώρα ζούμε όπου για τις δαπάνες δημοσίου χρήματος «θέλουμε και διεκδικούμε την αυτοτέλεια» μη δίνοντας λογαριασμό ούτε στο κράτος το οποίο σε χρηματοδοτεί διαχειριζόμενο τα χρήματα των φορολογούμενων.

Μήπως έχουν κάτι να κρύψουν οι άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης;

Γιατρέ μου,
Αν η αντίδραση των δημάρχων έχει να κάνει με «τυχόν» απ’ ευθείας εργολαβικές αναθέσεις, αγορές, υπερτιμολογήσεις, ψεύτικα παραστατικά, εκατοντάδων διορισμών κάθε πονεμένου συγγενή, γνωστού και ψηφοφόρου, με ταξιδάκια αναψυχής για «αδελφοποίηση» δήμων του εξωτερικού κλπ. Αν γιατρέ μου υπάρχουν περιπτώσεις υπεξαίρεσης πολλών €κατομμυρρίων, όπως αυτή, του φτερωτού συναδέλφου σου και ολυμπιονίκη – κακώς, πολύ κακώς τον μπλέξανε- πρώην δημάρχου Θες/νίκης Βασίλη Παπαγεωργόπουλου, να μου κλείσεις επειγόντως ραντεβού, θέλω να λιποθυμήσω στο ιατρείο σου και υπό τη δική σου φροντίδα.

Να μη μας διαφεύγει ποτέ ότι όλα αυτά τα ωραία που διαβάσαμε έως εδώ, δεν αφορούν παρά μόνο τη Τοπική Αυτοδιοίκηση. Σκεφτείτε πόσοι ακόμα «θεσμικές διοικήσεις» υπάρχουν και κυρίως ΠΩΣ λειτουργούσαν και εξακολουθούν να λειτουργούν, διότι ως γνωστόν, του έλληνος ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει…
Μαθαίνω ότι αντίστοιχη ρύθμιση προωθείται για τις ΔΕΚΟ, αυτό μας κάνει να υποθέσουμε ότι έως τώρα ούτε οι ΔΕΚΟ έδιναν επαρκή λογαριασμό. Τρελαίνεσαι.
Δεν ξέρω πόση ευφυΐα χρειάζεται κανείς, για να πάρει έστω μυρουδιά ότι, για τη ειδική περίπτωση του πλανήτη Σειρίου, τα έχουμε ξαναπεί,  δεν φταίει μόνο ο καπιταλισμός, ούτε ξένες δυνάμεις κατοχής και λοιπέ εβραιομασονικέ μπαξέδε, για τα χάλια μας.

Ευφυΐα; δεν το συζητώ. Έχουμε πολύ παραπάνω απ’ ότι θα μπορούσαμε να διαχειριστούμε, η κουτοπονηριά περισσεύει.

Read Full Post »

http://blogs.reuters.com/fullfocus/2012/11/30/best-photos-of-the-year-2012/#a=9

Woman pushes her Fiat 500 car as her dog sits inside, in neighbourhood of Rome

Read Full Post »

Αντι-προ-λογικά

troikaΤούτο το πόνημα εδώ που έχετ’ ανά χείρας ή στην οθόνη ανοιχτό, αντίβαρο της μοίρας είναι, με τις λαλιές ανθρώπων του λαού μας και “τροϊκάνων” τις ξυλιές, γιατί του κεφαλιού μας κάνουμε, λένε, μια ζωή!

Έτσι λοιπόν, αγανακτών κάθισα με την πένα κι έδωσα βήμα των μικρών να πούνε ένα-ένα κείνα που βλέπουν τα στραβά και πώς θα διορθωθούνε της γης μας όλα τα ζαβά! Πως πρέπει να ριχτούμε όλοι αμέσως στη δουλειά ε, μυστικό δεν είναι! Ούτε πως πρέπει τα λεφτά να επιστραφούν κι “ευθύναι πάραυτα να αποδοθούν”!

Όσοι να τους ακούσουν τούτους τους τύπους το μπορούν, την κεφαλή θα ξύσουν κι ίσως να προβληματιστούν σε αρκετά σημεία. Ένα τους εύχομαι: να βρουν όλοι την ευτυχία μέσα σε πράγματα απλά, που δωρεάν υπάρχουν, όπως η ανάσα η βαθιά! Κι ας μην κοιτούν αν θα ‘χουν αύριο φως, νερό, δουλειά. Γι’ αυτά οι πολιτικοί μας έχουν ευθύνη μοναχά, που ’ναι στη δούλεψή μας!

Πολλοί μας λεν πως, δυστυχώς είν’ όλα έργον της Μοίρας. Άλλοι θα πουν πως, τελικώς, γίνοντ’ ελλείψει πείρας, συνδυασθείσης ειδεχθώς μ’ επίδρασιν της μπίρας! Ωστόσο, δια να αρθεί πάσα παρερμηνεία, σε τούτη δω τη μαύρη γη δεν γράψαν ιστορία μια χούφτ’ ανθρώποι μοναχοί.

Κείνη ευθύνεται η στροφή η ανάποδη, η “πρώτη”, που σαν την πάρει ξαφνικά τ’ αρχαίο μας γονίδιο, βρίσκει μέσα σε δυο λεφτά τις λύσεις! Ναι, το ίδιο είναι που έβαλε να πουν τον Εθνικό μας Ύμνο λίγο πρoτού ν’ αφανιστούν οι γηγενείς! Δεν δίνω, λέει, δεκάρα και φρονώ πως έχεις, φίλε, ρίζες που φτάνουν κι ως τον Ουρανό! Βρες τες κι απ’ τις κορνίζες θα βγουν ευθύς οι Στρατηγοί κι όλοι οι Φιλοσόφοι της Ιστορίας μας, ταγοί του έθνους, και τον όφι θα τον σκοτώσουν, θα μιλούν μέσα μας, θα μας δείχνουν το δρόμο, όπως ώρα καλή και τούτοι εδώ που βήχουν κι αναρωτιούντ’ όλοι μαζί.

Άκου αν θες, κι αν έχεις μέσα σου λίγη αντοχή, μπορείς να φτιάξεις κι άλλη! Του Ελληνάρα η ψυχή είναι πολύ μεγάλη! Και μη σκεφτείτε, τελικά, πως τάχ’ αστεία λέει τούτ’ η φωνή που σας μιλά. Κι αν τα μισά πιστεύει κανείς απ’ όσα έχω πει κι απ’ όσα θα διαβάσει, ε, δώστε λίγη προσοχή και μα τον Άγιο Βλάση ας κάνουμ’ όλοι μας μαζί ευχή να μας περάσει και τούτ’ η ανείπωτη “στραβή”!

Κι αν πρέπει εν κατακλείδι κάτι ακόμη να ειπωθεί, αυτό σας το ’πα ήδη!

Περικλής Κ. Τάγκας, 5-12-2012

Σημείωση: Το βιβλίο κυκλοφορεί και σε έντυπη μορφή, στα βιβλιοπωλεία Αλφειός (Αθήνα) και Σαιξπηρικόν (Θεσσαλονίκη).

Ο Περικλής Τάγκας είναι Διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και υπηρετεί ως Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Εφαρμογών Ξένων Γλωσσών στη Διοίκηση και το Εμπόριο (στην Ηγουμενίτσα), του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Ηπείρου. Το πρώτο του βιβλίο εκδόθηκε το 2007 (Έρως και Πολιτεία: Ο D.H. Lawrence και ο Πλατωνισμός, University Studio Press). Ασχολείται με τον έμμετρο λόγο τα τελευταία τρία έτη, έχοντας διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς.

Η ΠΕΡΕΣ-ΤΡΟΪΚΑ του Περικλή Τάγκα, τιμήθηκε με το Β’ βραβείο διαγωνισμού Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών.

Η δωρεάν ηλεκτρονική έκδοση του βιβλίου είναι εδώ

Καλή ανάγνωση

Read Full Post »

Older Posts »