Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘«χρυση αυγη»’ Category

Του Θανάση Χειμωνά

18555849_1477340612297738_7431946339221487661_nΗ χθεσινή χειροδικία του Ηλία Κασιδιάρη εναντίον του Νίκου Δένδια αποτελεί το τελευταίο (μέχρι το επόμενο) επεισόδιο του σίριαλ: «Η νεοναζιστική οργάνωση τραμπούκων που ονομάζεται Χρυσή Αυγή». Αν και ουσιαστικά μονότονη η παρέα του Νίκου Μιχαλολιάκου φροντίζει να προσθέτει και κάτι καινούργιο στη δοκιμασμένη συνταγή της.

Χθες, ας πούμε, για πρώτη φορά βιαιοπράγησε και εντός των τειχών του ελληνικού κοινοβουλίου. Μέχρι τώρα, οι πράξεις βίας – αναπόσπαστο κομμάτι της ιδεολογίας της – ξεκινούσαν από τα σκοτεινά σοκάκια του Αγίου Παντελεήμονα, των Πετραλώνων και του Κερατσινίου και έφταναν μέχρι και μπροστά στις κάμερες των τηλεοπτικών πλατό.

Στη βουλή όμως οι χρυσαυγίτες είχαν περιοριστεί σε λεκτικές επιθέσεις. Αύριο μπορεί να τραβήξουν και κάνα πιστόλι – ποιος ξέρει.

Η αλήθεια βέβαια είναι πως το 2013 το σίριαλ αυτό διεκόπη όταν σχεδόν σύσσωμη η οργάνωση κατέληξε στη μπουζού (που λέει κι η Ζαρούλια) για τον φόνο του Παύλου Φύσσα. Σήμερα όμως τους έχει βγάλει όλους έξω ο Αλέξης Τσίπρας. Για να σπάνε στον ξύλο τον πρωτεργάτη εκείνης της –βραχυπρόθεσμης δυστυχώς – απονομής δικαιοσύνης. Τον Νίκο Δένδια.

Για τη Χρυσή Αυγή έχω γράψει δεκάδες άρθρα. Δεν έχω κάτι να προσθέσω. Και πολλά έχω πει. Καλό είναι να μην παρατραβάει κανείς το σκοινί σε τέτοια θέματα. Αυτό που συνεχίζει να με εντυπωσιάζει είναι η αγαστή συνεργασία ανάμεσα σε αυτήν και τον ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο ο Lennon με τον McCartney τον καιρό των Beatles είχαν αναπτύξει τέτοια στενή σχέση.

Μόνο ο Andy Cole με τον Dwight Yorke στη μεγάλη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του ’99 βρισκόντουσαν με κλειστά μάτια σε τέτοιο βαθμό.

Δεν μπορώ φυσικά να γνωρίζω με σιγουριά το αν ο Κασιδιάρης όντως επιτέθηκε στον Δένδια με σκοπό να αποπροσανατολίσει τον κόσμο από το τέταρτο μνημόνιο που μας φόρτωσε το «ξαδερφάκι» του ο ΣΥΡΙΖΑ. Κανείς δεν είναι σε θέση να ξέρει τι κρύβεται στο μυαλό του συγκεκριμένου. Όσοι όμως παρακολουθούν από κοντά το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ επιβεβαιώνουν πως εδώ και μέρες οι χρυσαυγίτες έψαχναν ευκαιρία για μανούρα.

Μια ευκαιρία που τους δόθηκε με την Μπρωτοφανή και Μπροκλητική κίνηση του Δένδια να περάσει μπροστά από τον Κασιδιάρη την ώρα που ο τελευταίος ανέπτυσσε το σχέδιο που θα βγάλει την Ελλάδα μας από την κρίση. Για κάποιο περίεργο λόγο ο τηλεσκηνοθέτης απέσυρε την κάμερα χιλιοστά του δευτερολέπτου πριν την επίθεση. Έτυχε επίσης να μην επιτραπεί η είσοδος των δημοσιογράφων στην αίθουσα την συγκεκριμένη στιγμή. Για δες κάτι συμπτώσεις βρε παιδί μου…

Είναι εντυπωσιακό πως οι χρυσαυγίτες επιτίθενται σταθερά σε στελέχη όλων των κομμάτων εκτός από το μόρφωμα των ΣΥΡΙΖΑΑΝΕΛ. Κάτι αντίστοιχο όμως συμβαίνει και από την άλλη πλευρά. Πράγματι, αν εξαιρέσεις τον παλιόφιλο Πέτρο Τατσόπουλο (που ουσιαστικά δεν ήταν ποτέ ΣΥΡΙΖΑ) τη Βασιλική Κατριβάνου (που έχει πια εγκαταλείψει την Κουμουνδούρου) και τον Χρήστο Καραγιαννίδη (άλλο τι λέει για τα «μπακαλίστικα»), οι «αριστεροί» συριζαίοι βουλευτές δεν έδειξαν ποτέ να ενοχλούνται από τα ξυρισμένα καλόπαιδα που κάθονται λίγες θέσεις πιο πέρα.

Είναι εξάλλου γνωστό πως ο σκληρός πυρήνας των οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν είχε κάποιο πρόβλημα με την Χ.Α. Εκτός π.χ. από όταν η «ακροκεντρώα» Athens Voice δημοσίευσε μια σαχλαμάρα για το ντύσιμο της Ουρανίας. Είναι λογικό άλλωστε. Ο μέσος συριζαίος οπαδός (όχι περιστασιακός ψηφοφόρος, οπαδός) δεν διαφέρει καθόλου από τον μέσο ψηφοφόρο της Χρυσής Αυγής (φυσικά δεν αναφέρομαι στους οργωμένους σκίνχεντς αλλά στους «αγανακτισμένους» που την ψηφίζουν από το ’12 και μετά).

Τους ενώνει το άσβεστο μίσος για τον Μεσαίο Χώρο (στον οποίον αμφότεροι εντάσσουν σύσσωμη την Νέα Δημοκρατία) και την Ευρώπη. Όσο και αν ψάξεις δεν θα βρεις ούτε έναν (έναν!) συριζαίο ψηφοφόρο που να καταδίκασε το ξύλο στον Δένδια. Τον Δένδια που οι ίδιοι «ξέσκιζαν» πριν λίγες μέρες για τη σεξιστική επίθεση (!) στη Γεωργία Βασιλειάδου. Αν θυμάστε, ακόμα και όταν ο Κασιδιάρης είχε επιτεθεί στη «δικιά τους» Ρένα Δούρου, οι συριζαίοι είχαν μείνει μάλλον σιωπηλοί τη στιγμή που το «Ακραίο Κέντρο» ήταν στα κάγκελα. Είναι ξεκάθαρο πως δεν θεωρούν τους χρυσαυγίτες εχθρούς τους.

Τα παραδείγματα της λατρείας του επίσημου ΣΥΡΙΖΑ προς τη Χρυσή Αυγή δε, είναι πάμπολλα. Από τη – χουντικής αισθητικής – φιέστα στο Καστελόριζο έως τον υπολογισμό των χρυσαυγίτικων ψήφων στην προσπάθεια να φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ το σύνταγμα στα μέτρα του. Και από τις δηλώσεις του τέως υπουργού Δικαιοσύνης Νίκου Παρασκευόπουλου περί «εκδημοκρατισμού» της Χρυσής Αυγής μέχρι την αποφυλάκιση των δολοφόνων του Φύσσα για την οποία μιλήσαμε παραπάνω.

Σε ό,τι αφορά την επίθεση στον Δένδια πάντως έχω μια άλλη θεωρία, ακόμα πιο συνομωσιολογική: Το ντου του Κασιδιάρη ήταν μια επίδειξη δύναμης. Όχι μόνο της Χ.Α. αλλά του «αντιμνημονιακού» (λέμε τώρα) καθεστώτος που μας κυβερνά.

«Να προσέχετε τι λέτε γιατί θα πέφτει ξύλο». Σαν κι αυτό που είχε φάει και ο Γιώργος Κουμουτσάκος από τον όχλο των κάφρων πριν κάνα χρόνο. Η Χρυσή Αυγή αποτελεί χρυσή εφεδρεία του καθεστώτος των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Και αξιοποιείται σε καταστάσεις σαν τη χθεσινή.

http://www.liberal.gr/arthro/138095/apopsi/th-cheimonas/to-baru-cheri-ton-surizaugiton.html

Read Full Post »

Το 16%

Όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες…

 

ndimelxa3-thumb-large

 

 

Από όλα τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών – εμένα δύο μου έχουν καρφωθεί στο μυαλό.

Το 16% του Κασιδιάρη στην Αθήνα αλλά και το 11% του Παναγιώταρου στην Αττική. Το δεύτερο μάλιστα με ενόχλησε περισσότερο. Διότι αν ο Κασιδιάρης διαθέτει και μία πιο «φωτογενή» παρουσία, ο άλλος είναι μόνο ωμή δύναμη και φανατισμός.

Να πω, με πολλή θλίψη, πως αισθάνομαι δικαιωμένος;

Τόσα χρόνια που πολεμάω τις υπερβολές και τους μύθους του Ελληνικού εθνικισμού, έχω υποστεί τα πάνδεινα. Με έχουν πει μισέλληνα, ανθέλληνα, προδότη, μειοδότη, και πολλά άλλα.

Να όμως πού οδηγεί ο άκρατος εθνικισμός.

Στην οικογένεια, στο σχολείο, στο στρατό, προετοιμάζαμε χρόνια το έδαφος. Και τώρα φύτρωσαν τα μπουμπούκια.

Οι ακροδεξιοί της Νέας Δημοκρατίας, τα πρωτοπαλίκαρα του Δικτύου 21, που και σήμερα έχουν καίριες θέσεις γύρω στο Πρωθυπουργό, έχουν και αυτοί μεγάλη ευθύνη για τούτη την εξέλιξη. Πόσο νομίζετε ότι απέχουν οι απόψεις του Φαήλου Κρανιδιώτη ή και του Χριστόδουλου Γιαλλουρίδη (που έγινε και πρόεδρος του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού!) από την βασική εθνικιστική ιδεολογία των Χρυσαυγητών; Μία ματιά στα κείμενα, θα σας πείσει.

Η ιδεολογία των νέο-ναζί εκφράζεται με τρεις λέξεις: εθνικισμός, ρατσισμός και αυταρχισμός. Οι δύο πρώτες είναι σχεδόν συνώνυμες: ο εθνικιστής πιστεύει πρώτα από όλα στην ανωτερότητα και μοναδικότητα του έθνους του.

Πράγμα που διδάσκεται σε όλη την επικράτεια.

Έτσι, παρά τις δικαστικές διώξεις, τις προφυλακίσεις, την δυσφήμιση και την καταφρόνια όλων σχεδόν των Μέσων, όλων των διανοούμενων, φτάσαμε στο 16%.

Όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες…

του Νίκου Δήμου, protagon.gr

Read Full Post »

της Χρύστα Ντζάνη, protagon.gr

 

ntzgd2-thumb-largeΔιάβαζα πρόσφατα την ιστορία των παιδιών του Lidice, ενός μικρού χωριού της τότε Τσεχοσλοβακίας, τα οποία συνελήφθησαν από την Γκεστάπο το 1942 και μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο εξόντωσης στο Chełmno, όπου δολοφονήθηκαν με δηλητηριώδη αέρια.

Από τα 105 παιδιά του Lidice, μόνο τα 17 επέστρεψαν κάποια στιγμή στο χωριό τους. Τα 82 θανατώθηκαν και κάποια λίγα, όσα κρίθηκε ότι είχαν χαρακτηριστικά της «Άριας Φυλής», υιοθετήθηκαν από οικογένειες SS. Στη μνήμη των 82 θυμάτων, η Marie Uchytilová έφτιαξε ένα γλυπτό με τις μορφές τους. Έτσι μονάχα «επέστρεψαν» εκείνα τα 42 κορίτσια και 40 αγόρια στο χωριό τους.

Η δολοφονία τους δεν διαφέρει από τις υπόλοιπες ναζιστικές θηριωδίες: Οι Ναζί ήθελαν να εξαφανίσουν (κυριολεκτικά) από τον χάρτη το Lidice, εξαιτίας του θανάτου του διοικητή της περιοχής Reinhard Heydrich.

Όπως θέλησαν, δύο χρόνια μετά, να εξαφανίσουν κάθε ίχνος της Βαρσοβίας, μετά την αποτυχημένη εξέγερση μερικών δεκάδων από τους ελάχιστους εναπομείναντες κατοίκους της πόλης. «Η πόλη πρέπει να εξαφανιστεί από προσώπου γης και να εξυπηρετεί μόνο ως διαμετακομιστικός σταθμός για τη Βέρμαχτ. Ούτε πέτρα να μη μείνει όρθια. Κάθε κτήριο πρέπει να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο στρατάρχης των SS, Χάινριχ Χίμλερ. Ενεργώντας μεθοδικά προς αυτό τον στόχο, οι Ναζί επιδόθηκαν σε συστηματική λεηλασία και καταστροφή με εκρηκτικά κάθε ενός κτηρίου της Βαρσοβίας. Έως το τέλος του πολέμου, το 80-90% των κτηρίων είχε ισοπεδωθεί. Και οι άνθρωποι δεν εξαιρούνταν της μανίας: Από τους 700.000 κατοίκους της πολωνικής πρωτεύουσας πριν την εξέγερση, μόλις 900 εντοπίστηκαν το ’45 να κρύβονται στα ερείπια.

Παρόμοια, οι ιστορίες αυτές δεν διαφέρουν από άλλες, εγγύτερες σε μας ναζιστικές θηριωδίες: Στα Καλάβρυτα, οι Ναζί μάζεψαν τον Δεκέμβρη του ’43 τα γυναικόπαιδα στο σχολείο και έβαλαν φωτιά, την ώρα που στην πλαγιά του αχαϊκού χωριού εκτελούσαν 650 άντρες – όσους ήταν 14 ετών και άνω. Τα γυναικόπαιδα κατάφεραν να γλιτώσουν σπάζοντας την πόρτα, για να φτάσουν στον τόπο του μακελειού και να αντικρίσουν τους άντρες τους νεκρούς. Ελάχιστοι γλίτωσαν τότε. Και τα Καλάβρυτα ήταν μέχρι πρόσφατα το χωριό που του έλειπαν δυο – τρεις γενιές αντρών. Παρόμοια και στο Δίστομο. Και αλλού.

Δεν έχω αυταπάτες πως σε ολόκληρη την ιστορία της, η ανθρωπότητα συμπεριφέρθηκε ποτέ καλά στους χαμένους και στους πολέμους. Οι θηριωδίες δεν έλειψαν ποτέ. Αρκεί να μελετήσει κανείς την ιστορία των εκάστοτε αποικιοκρατών σε Αμερική, Αφρική, Ασία για να αμφισβητήσει το γεγονός ότι η ιστορία του Δυτικού πολιτισμού στηρίχτηκε στις αρχές του ανθρωπισμού.

Νομίζω όμως ότι ποτέ κανείς δεν κατάφερε μέσα σε τόσο λίγο χρόνο να συμπυκνώσει τόσο μίσος, παράνοια και θάνατο όσο οι Ναζί. Που να επιδιώκει και να πείθει μερικά εκατομμύρια ακόμη ανθρώπους πως ορισμένες φυλές, οι άνθρωποι με διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις, οι ανάπηροι, οι ψυχικά ασθενείς και οι αντιφρονούντες, πρέπει απλώς να εξοντωθούν. Και να τους πείθει για αυτό ακόμη και σήμερα, με τους νοσταλγούς των Ναζί.

Αυτό που με πειράζει είναι πως στο σχολείο δεν διδαχτήκαμε ποτέ ούτε Καλάβρυτα, ούτε Δίστομο, πόσο μάλλον Lidice και Βαρσοβία. Και σήμερα βλέπουμε το αποτέλεσμα.

Read Full Post »

oakke.gr

f9bbdeb62248e2fc4418a6935e64cf4c_L

Μια απάντηση στους φιλοχρυσαυγίτες ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ και του ψευτοΚΚΕ

Ένα μεγάλο ρώτημα που έχει έρθει στα χείλη ή έστω στο μυαλό πολλών προοδευτικών ανθρώπων από το φόνο του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι και δώθε είναι το εξής: γιατί τα κόμματα της Βουλής που παρουσιάζονται σαν τα πλέον αριστερά, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και το λεγόμενο «ΚΚΕ», δεν πρωτοστατούνε στη μάχη ενάντια στη Χρυσή Αυγή; Γιατί όποτε αυτά τα δύο κόμματα μιλάν για τους ναζιστές, δε το κάνουν ποτέ με γνήσιο πάθος και μίσος, αλλά όλο κοιτάνε να γυρίσουνε την κουβέντα σε άλλα θέματα, στο μνημόνιο, στο ΠΑΣΟΚ, στη ΝΔ, στη Μέρκελ ή σε ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους;

Γιατί δηλαδή δείχνουνε σα να μη νιώθουνε καλά και χαρούμενοι όταν χτυπιέται η ναζιστική συμμορία στις συνειδήσεις του λαού με τις αποκαλύψεις και τις συλλήψεις που γίνονται; Γιατί όλο ψάχνουνε να βρούνε τον πραγματικό εχθρό του λαού κάπου μακριά από τη Χρυσή Αυγή κι έμμεσα να βγάλουνε αυτή την τελευταία λάδι;

Ο πολύς ο κόσμος, και με το δίκιο του, δεν ξέρει την ιστορία της Χρυσής Αυγής, από το 1980 μέχρι το 2010 που αυτή ήτανε μια δράκα ναζιστών δολοφόνων με μαχαίρια και είχε μια φούχτα μέλη. Δεν ξέρει ότι αυτή κινείται στους δρόμους της Αθήνας από τα χρόνια του ’90 κι από τα συλλαλητήρια τύπου Μεσαίωνα «για τη Μακεδονία», ότι μαχαίρωνε και τρομοκρατούσε δημοκρατικούς νεολαίους και μετανάστες επί 20 χρόνια, ότι ήταν γνωστή στους κύκλους που κινιότανε αυτή η υποτιθέμενη «Αριστερά», κι όμως αυτή η τελευταία δε τό ‘κανε ποτέ μεγάλο θέμα.

Γι’ αυτό κι ο κόσμος δεν ξέρει ότι πάντα και χωρίς καμιά εξαίρεση οι ηγεσίες του ΣΥΝασπισμού, που σήμερα έχει ντυθεί ΣΥΡΙΖΑ και του ψευτοΚΚΕ, αυτών των δύο κομμάτων που έρχονται από κοινή μήτρα,  με λύσσα απόρριπταν κάθε σκέψη να διαλυθεί η Χρυσή Αυγή από το κράτος και να συλληφθούν τα μέλη της. Όχι μόνο επειδή οι τραμπούκοι της μαχαίρωναν και τρομοκρατούσαν ανθρώπους με βάση το χρώμα του δέρματός τους (κυρίως) αλλά και τα φρονήματά τους, αλλά και γενικότερα επειδή ήταν μια οργάνωση φανατικών οπαδών του Χίτλερ, ο οποίος έσφαξε όλη την Ευρώπη στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Πουθενά αλλού σ’ αυτή την ήπειρο αυτοί που αγαπάνε τους παλιούς ναζί και θέλουν να τους μοιάσουν δεν είναι λεύτεροι να φτιάνουν πολιτικά κόμματα και να δρούνε ανοιχτά.

Κι αυτό γιατί οι λαοί της Ευρώπης, αλλά και οι περισσότεροι πολιτικοί τους ηγέτες, ό,τι πολιτική τοποθέτηση και νά ΄χουνε, θυμούνται τι βαρβαρότητα είναι ο χιτλερισμός και έχουνε αποφασίσει να τον πετάξουνε μια κι όξω από το σώμα και της κοινωνίας και της πολιτικής, χωρίς συζήτηση.

Αυτό λοιπόν που κάνουνε στοιχειωδώς οι πολιτικοί της Ευρώπης, που δεν είναι δα και τίποτε εκπρόσωποι των εργατών, αλλά αντίθετα είναι εκπρόσωποι των καπιταλιστών, το αρνούνται τα υποτιθέμενα εργατικά κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ και ψευτοΚΚΕ. Κινούνται δηλαδή στα δεξιά και των αστών ακόμα της Ευρώπης.

Όσον καιρό η ναζιστική αυτή δράκα ήτανε μικρή, οι δυο τους , κνίτες και συνασπισμαίοι, λέγαν ότι άμα το κράτος τη βγάλει εχτός νόμου, τα μέλη της θα γίνουνε ήρωες και θα δυναμώσει. Όταν άρχισε να μεγαλώνει, ειδικά μετά τη χρεοκοπία της χώρας μας το 2010, λέγαν το ίδιο παραμύθι απαράλλαχτο. Κι όταν ακόμα μπήκε στη Βουλή, με την προκλητική ανοχή τους, δε το αλλάξανε. Κόντεψε η Χρυσή Αυγή να βγει τρίτο κόμμα στις εκλογές κι αυτοί ακόμα μηρυκάζανε τα ίδια ψέματα, όταν κάθε λογικός άνθρωπος έβλεπε ότι η Χρυσή Αυγή δυνάμωνε και φαινότανε «ηρωική» όσο κανείς δε την ακουμπούσε κι όλοι την άφηναν νόμιμη κι όχι το αντίστροφο.

Αντιθέτως, τώρα τελευταία που το καθεστώς της χώρας μας, επειδή θέλει να κοροϊδέψει την Ευρώπη ότι είναι δημοκρατικό, αποφάσισε να χτυπήσει, έστω με μεσοβέζικο τρόπο, τη Χρυσή Αυγή και να περάσει χειροπέδες στην ηγεσία της, βγάζοντας όλη τη μπόχα με τον υπόκοσμο, τα μαχαίρια, τους μπράβους της νύχτας, ο λαός καθόλου δε τη θεώρησε ηρωική οργάνωση, αλλά ένα μέρος του, που είχε φάει το παραμύθι της, τη σιχάθηκε.

Μέχρις εδώ, θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι ηγεσίες αυτής της υποτιθέμενης «Αριστεράς» κάνανε τόσα χρόνια απλώς μια πολύ λαθεμένη εχτίμηση για τη νομιμότητα των ναζιστών. Το ότι δεν είναι έτσι αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι και τώρα που οι ηγέτες των ναζί πιαστήκαν και σουλατσέρνουν από ασφάλεια σε ανακριτή κι από κελί σε κρατητήριο, ο Τσίπρας, ο Κουτσούμπας, ο Κουβέλης δεν έχουνε ψελλίσει ούτε μια λέξη αυτοκριτικής για τη στάση τους όλα αυτά τα χρόνια.

Μάλιστα, ένας Κώστας Χρυσόγονος, πού ‘ναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και συνταγματολόγος, βγήκε την 1ητου Οχτώβρη και δήλωσε ότι ανησυχεί, λέει, που δεν άρθηκε η ασυλία των βουλευτών της Χρυσής Αυγής πριν να τους πιάσουνε, γι’ αυτό και φοβάται ότι μετά τους χρυσαυγίτες έρχεται η σειρά του ΣΥΡΙΖΑ! (http://www.newsnow.gr/article/517067/Kathigitis-nomikis-kostas-xrysogonos-gia-ti-xrysi-avgi.html ).

Από την πλευρά του, την ίδια μέρα στη Βουλή, ένας από τους βουλευτές της συμμορίας των χιτλερικών που κυκλοφορούνε ακόμη ελεύθεροι (κάτι που αποτελεί ντροπή για τη Δημοκρατία), ο Κουκούτσης, απευθύνθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας: «Όταν τελειώσουν με μας, θα ασχοληθούν με σας!».

Ποια είναι όμως τα επιχειρήματα αυτής της ψεύτικης «Αριστεράς», που έχει γίνει -στην ηγεσία της- ο καλύτερος δικηγόρος των ναζί; Πώς γίνεται μέλη του υποτιθέμενου «ΚΚΕ» να ματώνονται στο Πέραμα από τους ναζήδες και το κόμμα τους να μη νοιάζεται για τίποτε άλλο πέρα από το να μη βγει εκτός νόμου η συμμορία που τους μάτωσε;

Πώς γίνεται ο Τσίπρας να μιλάει για «νίκη της δημοκρατικής Ευρώπης» όταν αναφέρεται στις συλλήψεις των χρυσαυγιτών, ώστε να τον ακούνε οι Βρυξέλλες και να περνάει για δημοκράτης, κι από κάτω τα στελέχη του να ρίχνουνε στον κόσμο τη γραμμή ότι οι ναζί πιάστηκαν για να ξεχαστεί το μνημόνιο, η πείνα, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ;

Για τα μέλη αυτών των κομμάτων, λοιπόν, όπως και για τα μέλη και πιο μικρών οργανώσεων που υποτίθεται ότι είναι «ακόμα πιο επαναστατικές» σαν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, υπάρχει και μια «επιστημονική» δήθεν πολιτική εξήγηση γι’ αυτή την μυστήρια για πολλούς αριστερούς και δημοκρατικούς ανθρώπους στάση. (περισσότερα…)

Read Full Post »

oakke.gr

d382bd8ae87d9139df6458192532657c_LΤο ότι έχει συλληφθεί η επίσημη ηγεσία της συμμορίας και είναι στη φυλακή, αυτό είναι κάτι το πολύ καλό, και το ότι έχει βγει στην επιφάνεια μεγάλος όγκος μπόχας από τη διεφθαρμένη λούμπεν φυσιογνωμία της αυτό είναι ακόμα καλύτερο. Όμως αυτά δεν πρέπει να καθησυχάσουν κανένα δημοκράτη όσο η συμμορία είναι νόμιμη σα ναζιστικό κόμμα, όσο οι φίλοι και οι προστάτες της είναι παρόντες στο κράτος και κυρίως όσο όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα υπεράσπιζαν και υπερασπίζουν αυτή τη νομιμότητα και το κυριότερο όσο οι παραπάνω θετικές εξελίξεις δεν είναι, όπως θα δούμε παρακάτω, προϊόν κύρια εσωτερικών αλλά εξωτερικών πιέσεων. Το τελευταίο σημαίνει ότι όσο οι έλληνες δημοκράτες παραμένουν ανοργάνωτοι  απέναντι και στους ναζιστές της Χ.Α και απέναντι στο πολιτικό και κρατικό σύστημα που σύσσωμο ως χθες εξασφάλιζε σε αυτούς πολιτική κάλυψη, πλήρη νομιμότητα και πλήρη ατιμωρησία, από μόνη της η μερική ποινική δίωξη δεν θα αποθαρρύνει αλλά ίσως ενισχύσει στο μέλλον το ναζισμό με όποια χρυσαυγίτικη η άλλη μορφή εμφανιστεί.

Για χρόνια αυτός ο λαός άκουγε από κυβερνήσεις και κοινοβουλευτικά κόμματα ότι η δημοκρατία δεν απειλείται, δεν τρομοκρατείται, δεν κινδυνεύει, δεν νικιέται παρόλο που οι ναζιστές ήταν νόμιμοι και εντελώς ανενόχλητοι μαχαίρωναν. Ακόμα και όταν οι ναζιστές μπήκαν στη Βουλή, πάλι η δημοκρατία ήταν ακλόνητη. Ξαφνικά μετά από τον πέμπτο φόνο της και χωρίς να έχουν γίνει καν γνωστοί στο κοινό οι προηγούμενοι 4, η «Χρυσή Αυγή» ονομάστηκε πάλι ομόφωνα από το ίδιο πολιτικό καθεστώς εγκληματική συμμορία. Ταυτόχρονα το ίδιο αυτό καθεστώς επίσης ομόφωνα αποφάσισε ότι το κόμμα είναι απολύτως νόμιμο γιατί αν το έβγαζε παράνομο θα κλονιζόταν η δημοκρατία! Και μετά πανηγύρισαν και συγχάρηκαν ο ένας τον άλλο συγκινημένοι γιατί επιτέλους η δημοκρατία νίκησε!

Τέτοιους υποκριτές και πολιτικούς απατεώνες έχει καιρό να δει η χώρα και η ανθρωπότητα ολόκληρη.

Το ερώτημα που μπαίνει στους τίμιους δημοκράτες αυτής της χώρας είναι το εξής: Τι το έπιασε τώρα αυτό το καθεστώς εδώ και 25 χρόνια πλήρους ατιμωρησίας των κατά συρροή σφαγέων, να φοράνε χειροπέδες στους αρχηγούς τους και μάλιστα μέσα σε χρόνους ρεκόρ; Η απάντησή είναι μία: Η διεθνής πολιτική του απομόνωση εξαιτίας της ασύλληπτης αυτής και πολύχρονης προστασίας που δίνει το ελληνικό καθεστώς σε ένα ναζιστικό κόμμα, το μοναδικό στον κόσμο ναζιστικό κόμμα που μπαίνει στη Βουλή.

Οι ευρωπαϊκές και διεθνείς πιέσεις αναγκάζουν το ελληνικό πολιτικό σύστημα να αλλάξει στάση απέναντι στη «ΧΑ»

Η διακομματική θέση ότι το κράτος πρέπει να διατηρεί για τη «Χρυσή Αυγή» το καθεστώς της νομιμότητας κάθε άλλου πολιτικού κόμματος δοκιμάστηκε κυρίως σε ευρωπαϊκό επίπεδο μετά την είσοδο των ναζιστών στη Βουλή. Η διακομματική αντιπροσωπεία της ελληνικής Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης διόρισε σε μία αντιρατσιστική επιτροπή (!) του ευρωπαϊκού αυτού θεσμικού οργάνου, τη ναζίστρια Ελ. Ζαρούλια, σύζυγο του Μιχαλολιάκου. Παρόλο που ο διορισμός αυτός έγινε δεκτός, υπήρξαν πολλές διαμαρτυρίες και αντιδράσεις και μέσα στο Συμβούλιο της Ευρώπης, αλλά και σε επίπεδο ευρωπαϊκών και εβραϊκών οργανώσεων. Αυτό ήταν το πρώτο καμπανάκι για τις συνέπειες που θα είχε η είσοδος των ναζιστών στη Βουλή μιας χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 65 χρόνια μετά το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Στα τέλη του 2012, η ευρωπαϊκή αντιρατσιστική οργάνωση EGAM που περιλαμβάνει ισχυρές πολιτικές προσωπικότητες και διανοούμενους βεληνεκούς, κατάγγειλε με συγκέντρωση στην Αθήνα και με αλλεπάλληλα δελτία τύπου τη νομιμότητα της συμμορίας και αργότερα κατηγόρησε τον ίδιο το Σαμαρά, την τρικομματική τότε κυβέρνηση και το ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν τήρησαν τις δεσμεύσεις τους για την αποπομπή της Ζαρούλια από το Συμβούλιο της Ευρώπης.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

του Θανάση Τριαρίδη, protagon.gr
19_02022013_17-thumb-largeΌσοι έζησαν στη μεταπολεμική Γερμανία (κυρίως την τότε Δυτική Γερμανία) των χρόνων 1950-1980 γνωρίζουν πως οι σχέσεις των νεότερων γενεών προς τις προηγούμενες κανοναρχούνταν από ένα ερώτημα, αόρατο στην αρχή, υπόγειο στη συνέχεια, και κεντρικό στα χρόνια μετά το 1970. Το ερώτημα ξεκινούσε πάντοτε με τον ίδιο τρόπο: «Πατέρα, παππού, μητέρα, γιαγιά, τι έκανες όταν…;» Και στη συνέχεια συνεχιζόταν κατά περίπτωση: Τι έκανες όταν ο Χίτλερ έβγαζε τα Τάγματα Εφόδου στους δρόμους, όταν έκαιγε τα βιβλία στο Ράιχσταγκ, όταν δολοφονούσε τους αντιπάλους, όταν πολλαπλασίαζε την εκλογική του δύναμη σε διαδοχικές εκλογές, όταν δήλωνε πως θα αφανίσει τους Εβραίους στις πύρινες ομιλίες του αλλά και στο Mein Kampf, όταν οργάνωνε πορείες, παρελάσεις και λιντσαρίσματα; Η συντριπτική πλειοψηφία των ερωτώμενων απαντούσε με μια υπεκφυγή, με ένα φληνάφημα: «Κοιτούσα τη δουλειά μου…», «Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι…», «Δεν ήξερα τι πήγαινε να γίνει…»

Για όσους ζούμε στην Ελλάδα του 2013, είναι απολύτως βέβαιο πως το ερώτημα αυτό θα ξανατεθεί προς τη γενιά μου από τις δύο επόμενες – και μάλιστα με την ίδια διατύπωση: «Πατέρα, παππού, μητέρα, γιαγιά, τι έκανες όταν η Χρυσή Αυγή κλιμάκωνε το αιματοκύλισμα της ελληνικής κοινωνίας;»

Νομίζω πως έχουμε να σκεφτούμε σήμερα, ο καθένας για τον εαυτό του, τι απάντηση θα δώσουμε σε αυτή την ερώτηση.

Ο τρόπος που η Χρυσή Αυγή εγκαθιδρύει το φόνο –και, συνακόλουθα, τον τρόμο του κάθε επικείμενου φόνου– στο πολιτικό σύστημα και στον κοινωνικό ιστό, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για αυταπάτες. Θα σκοτώνει όσο βλέπει πως ο φόνος τέρπει το αλλόκοτο ακροατήριο-τέρας που έχει σχηματιστεί γύρω της. Και ο κάθε φόνος θα είναι όλο και πιο απροκάλυπτος από τον προηγούμενο, όλο και πιο απερίφραστος, όλο και πιο ωμός. Κάποτε –σε όχι μακρινό χρόνο– θα φτάσει να βιντεοσκοπείται από τους ίδιους τους φονιάδες και να προβάλλεται στο YouTube για να εκτονωθούν οι οπαδοί της με τα «γραπτά», και ωστόσο προγλωσσικά, κτηνώδη σχόλιά τους.

Δεν είναι εύκολος ο αγώνας απέναντι σε ένα τέτοιο τέρας – για το λόγο ότι τα όρια του τέρατος είναι ρευστά και το σχήμα του εφιαλτικά ακαθόριστο (παραπέμπω στην αρχική σημασία της λέξης άσχημο, που σημαίνει ασχημάτιστο). Ούτε είναι υπόθεση μονάχα των θεσμών ή μονάχα της κοινωνίας: πρόκειται για έναν αγώνα συνολικό, σε όλα τα επίπεδα της ζωής. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε τους ναζί μέσα στην κοινωνική δυστυχία όπου γεννιούνται, μέσα στην τραγική έλλειψη παιδείας, το λαϊκισμό της «αγανάκτησης». Πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε στους δρόμους των φτωχογειτονιών, στα προαύλια των σχολείων, στις εφιαλτικές κερκίδες των γηπέδων (κατά την εκτίμησή μου, το θερμότερο εκκολαπτήριο του ναζισμού), στους πάγκους των ανέργων, στις τηλεοράσεις της «λαϊκής οργής». Πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε ενάντια στον κυρίαρχο ρατσισμό, τον φονικό εθνικισμό, τον ολέθριο σεξισμό. Πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε σε κάθε πεζούλι του πάρκου, σε κάθε γωνιά των πόλεών μας, σε κάθε γωνιά του μυαλού μας. Γιατί συχνά (πολύ συχνότερα από όσο νομίζουμε) το τέρας της Χρυσής Αυγής απλώνει μέσα μας – γίνεται εμείς.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

πηγή: Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές 

Από τη δράση Νεοελλήνων χιτλερικών στο χώρο των ανήλικων

xa-pedes (1)

Του Αναγνώστη Λασκαράτου
ΗΧ.Α. διοργανώνει Κατηχητικά ελληνικής «Ιστορίας» και Μυθολογίας για μαθητές, όμως τα Άπαντα της εγκληματικής δραστηριότητας των μελών και των φίλων της Χ.Α. εμπλουτίζονται με νέα κρούσματα, που αφορούν και στο χώρο των παιδιών. Πέρα από τις εκατοντάδες άνανδρες και άνισες δολοφονικές επιθέσεις και τις βιαιοπραγίες σε βάρος αδύνατων (μεταναστών κυρίως, αλλά σποραδικά και ομοφυλόφιλων-πλην κληρικών ή Ναζιστών- Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά, Ρομά και γυναικών), απέναντι στις οποίες Αστυνομία και Δικαιοσύνη ολιγωρούν, όπως έχουν καταγγείλει και αρμόδια όργανα της Ε.Ε (έκθεση Νιλς Μούιζνιεκς),  έχουμε και τέσσερεις τουλάχιστον καταγγελίες για παιδεραστίες. Από ότι ξέρω τέτοιες υποθέσεις δεν έχουν έλθει στο φως για στελέχη άλλων κομμάτων, πλην μιας σύλληψης  στελέχους του ευσεβούς ‘Λάος’: (16.7. 2004) «Κύκλωμα παιδικής πορνογραφίας που δρούσε μέσω Ιντερνετ και στο οποίο συμμετείχαν … ένας πολιτευτής του ΛΑΟΣ, …. εξαρθρώθηκε, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ….».
——Μερικοί τουλάχιστον από τους ιθαγενείς πολιτικούς κληρονόμους των  Μένγκελε, Ρεμ, Στράιχερ και Χάιντερ, φαίνεται πως έχουν κάποιες περίεργες συνήθειες. Ξεκινώ από την πιο πρόσφατη και ειδεχθέστερη καταγγελία: «Δεν έχει τέλος η φρίκη στην υπόθεση κακοποίησης του 13χρονου αγοριού από τον 37χρονο Ι. Χατζόπουλο….συνελήφθη στις 4 Αυγούστου από την αστυνομία ενώ ασελγούσε στο ανήλικο αγοράκι. Όπως αποκαλύπτουν οι αρχές, δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, αφού όλη την προηγούμενη εβδομάδα πριν την σύλληψη του προχωρούσε σε παρόμοιες πράξεις. Το τραγικό της υπόθεσης είναι πώς το αγοράκι πάσχει από νοητική υστέρηση με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εκφράσει την φρίκη που βίωνε όλο αυτό το διάστημα…..Ο εν λόγω βιαστής, σεκιουριτάς στο επάγγελμα είναι και… «φίλος» της ‘Χρυσής Αυγής’ (η γειτονιά είναι σαφώς καλύτερος εγγυητής της πολιτικής ταυτότητας του βιαστή από το γραφείο τύπου των φασιστών… που θα σπεύσει να διαψεύσει… για μια ακόμη φορά)..».
——Είχα σχηματίσει την εντύπωση πως η υπόθεση αυτή της ασέλγειας πάνω σε άτομα με νοητικά και ψυχολογικά προβλήματα ήταν συνήθης μόνο στους κόλπους της Εκκλησίας. Έτσι πρόχειρα έρχονται στο μυαλό μου η περιπέτεια του αρχιμανδρίτη της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, που κατηγορήθηκε  πως έδρασε στη Στυλίδα με θύμα νεαρό με διανοητική υστέρηση (26.7.2009. Η Εκκλησία-Άνθιμος, πατριαρχείο, μητροπολίτης Φθιώτιδος-κάνει το κορόιδο, έχει όμως επιληφθεί η Δικαιοσύνη, με τις γνωστές της ταχύτητες), η υπόθεση του πανιερότατου μητροπολίτη Οττάβας Σεραφείμ σε βάρος δυο ανήλικων, ο ένας από τους οποίους είναι σχιζοφρενής,  (ήδη εκδικάζεται από την καναδική Δικαιοσύνη η οποία δεν αστειεύεται) και οι καταγγελίες του αγιογράφου και τ.μοναχού Νικόδημου σε βάρος Αγιορειτών για σεξουαλικά βασανιστήρια σε βάρος ψυχικά διαταραγμένων νέων, στρατολογούμενων από εντεταλμένους επιτήδειους για τις ανάγκες του Άθωνα.
——Περνάω στη δεύτερη υπόθεση, αντιγράφοντας από το ‘ΒΗΜΑ’ (21/06/2012) : «…Μέλος της «Χ.Α.» κατηγορείται για βιασμό ανήλικης Αλβανίδας και δημιουργεί ‘ρατσιστικό’ ντελίριο εναντίον της οικογένειας του θύματος προκειμένου να έχει καλύτερη δικαστική τύχη! ….Ένας 45χρονος δημοτικός υπάλληλος συνελήφθη προ τετραημέρου για τον βιασμό μιας 15χρονης Αλβανίδας που ήταν μαθήτρια σε τοπικό σχολείο και η οποία έμεινε έγκυος! …. οι αστυνομικοί προχώρησαν στη σύλληψη του δημοτικού υπαλλήλου, ο οποίος αφέθηκε ελεύθερος λίγα 24ωρα αργότερα με περιοριστικούς όρους και εγγύηση 30.000 ευρώ. Το ‘Βήμα’ επικοινώνησε με τους συγγενείς της κοπέλας που επιβεβαίωσαν τις απειλές που είχαν δεχθεί εν ονόματι της ‘Χ. Α.’. Ακόμη μίλησαν και για ‘παρουσία μπράβων όταν εμφανίσθηκαν ενώπιον των δικαστικών αρχών’. .»
——Μια τρίτη υπόθεση καταγγέλθηκε στο Ρέθυμνο σε βάρος Γυμναστή, ο οποίος όμως όπως δημοσιεύτηκε πρόλαβε με την προφανή «αμέλεια» των αρμοδίων να κάνει αίτηση συνταξιοδότησης, παρά τις καταγγελίες αυτές αλλά και άλλες για συμμετοχή σε επίθεση Τάγματος Εφοδου σε βάρος τριών Πακιστανών, προς δόξαν των οριζοντίων διαθεσιμοτήτων και απολύσεων της ΝΔ. Να σημειώσω πως ο Χρυσαυγίτης είχε ξεκινήσει την καριέρα του ως συνεργάτης του υπουργού της ΝΔ κ.Πλακιωτάκη, ενός ευσεβέστατου πολιτευτή που το Νοέμβρη του 2007 συνόδευσε μια από τις νεκροκεφαλές του πολυκέφαλου Ι.Χρυσόστομου, η οποία μεταφέρθηκε με τιμές αρχηγού κράτους,  με C 130 της Πολεμικής Αεροπορίας, μαζί με τον ηγούμενο Βατοπεδίου Εφραίμ, για αφορολόγητη τουρνέ στην Κύπρο:
«Και παιδεραστές στη Χ. Α.(;). Έρευνα για βιασμό παιδιού από Χρυσαυγίτη στην Ιεράπετρα. Του Μάριου Διονέλλη (11.6. 2012).… Η καταγγελία μιας γυναίκας στην Ιεράπετρα ότι ο σημερινός διευθυντής Λυκείου και ιδρυτικό μέλος της οργάνωσης στο νησί την είχε βιάσει προ επτά ετών πάγωσε όλη την Κρήτη και ξανάβαλε στο τραπέζι το θέμα των παιδεραστών – αυτή τη φορά όμως και με πολιτικές προεκτάσεις. Ο διευθυντής του νυχτερινού σχολείου Γιώργος Πετράκης είχε πιέσει την κοπέλα να ψευδορκήσει (τουλάχιστον ίδια όπως ισχυρίζεται η ίδια) με αντάλλαγμα να μην την ξαναενοχλήσει ποτέ. Ωστόσο η δεν άντεξε και επτά χρόνια μετά έσπασε και μίλησε δημοσίως στον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό Ηχώ. Το γεγονός ότι ο κ.Πετράκης είναι ιδρυτικό μέλος της Χ. Α. στην Ιεράπετρα έδωσε άλλη διάσταση στην υπόθεση. Η σύζυγος του κ.Πετράκη κατήλθε ως υποψήφια στις εκλογές της 6ης Μαϊου με τη Χ. Α, ενώ η οργάνωση την απομάκρυνε από το ψηφοδέλτιο αμέσως μετά την επαναγνωστοποίηση του θέματος. Το θέμα περιπλέχτηκε περισσότερο από τη στιγμή που στην τελευταία παράγραφο της ανακοίνωσης της Χ.Α. γίνεται έμμεση αναφορά σε πιθανές ευθύνες και της Ν. Δ. στο νησί. Πράγματι, ο κ.Πετράκης ήταν επί χρόνια στενός συνεργάτης του βουλευτή Γ. Πλακιωτάκη και τελικώς κατέληξαν και κουμπάροι. ..ο κ.Πλακιωτάκης τόνισε πως αμέσως όταν πληροφορήθηκε την ιστορία, πριν από 7 χρόνια, εκδίωξε τον συγκεκριμένο άνθρωπο από το γραφείο του. Η Εισαγγελέας διέταξε να εξεταστεί αν ισχύει η καταγγελία περί πίεσης σε ψευδορκία, αλλά και η καταγγελία του βιασμού».
——Μια τέταρτη περίπτωση καταγράφεται στο γνωστό βιβλίο του δημοσιογράφου του «ΒΗΜΑΤΟΣ» κ.Ν.Χασαπόπουλου «Η Χ. Α. η ιστορία, τα πρόσωπα και η αλήθεια» (εκδ-Λιβάνη-2013)  και αφορά υποψήφιο της Χ.Α. για την Υπερνομαρχία Αθηνών το 2002 (συνεργασία με ‘Λάος’), για τον οποίο ο δημοσιογράφος γράφει (σελ.71): «σύμφωνα με πληροφορίες φυλακίστηκε για υπόθεση παιδεραστίας». Το βιβλίο καταγράφει το επάγγελμα και το όνομα του «δράστη», το οποίο δεν μεταφέρω εδώ γιατί δεν μπόρεσα να διασταυρώσω την υπόθεση.
——Με την ευκαιρία να αναφερθώ και σε μια ακόμη καταγγελία για παράνομη δραστηριότητα Χρυσαυγίτη σε ορφανοτροφείο! «Η αστυνομία συνέλαβε τον «Πυρηνάρχη» της Χ. Α. Δράμας, καθώς το τελευταίο χρονικό διάστημα πραγματοποιούσε ληστείες και ξυλοδαρμούς κατά αλλοδαπών….Ο Παναγιώτης Μπαντέμης είχε επιχειρήσει στο παρελθόν να οργανώσει την “Χ. Α.” στη Δράμα στρατολογώντας ανηλίκους ακόμα και μέσα από το ίδρυμα (ορφανοτροφείο) της περιοχής. Η κοινωνική κατακραυγή και οι επιθέσεις που δέχθηκε από κατοίκους της Δράμας ανέτρεψαν το σχέδιο του και τον ανάγκασαν να μετακομίσει σε άλλη πόλη….Τις τελευταίες μέρες συνελήφθη, ενώ η Χ. Α. προσπαθεί να αποσιωπήσει το γεγονός».

ΥΓ1
Ο βουλευτής της Χ.Α. τ.επιπλοποιός Χ.Παππάς, θαυμαστής του παιδεραστή βασανιστή και φονιά Ναζιστή Γιούλιους Στράιχερ (καταδίκη σε θάνατο στη Νυρεμβέργη), γόνος οικογένειας ιερέων και στρατιωτικών, φίλος του προσκοπισμού, γιός συνεργάτη του προδότη δικτάτορα Παπαδόπουλου, υπήρξε εθελοντής πολεμιστής στη σκληρή μάχη κατά Καλλιτεχνών, για την υπεράσπιση του ‘ανδρισμού’ του ανυπεράσπιστου Παντοδύναμου, από κοινού με τον ευλαβή βουλευτή Παναγιώταρο («γαμημένες αλβανικές κωλοτρυπίδες» κλπ) και με τον πανιερότατο κ.Χρήστο Μεντζελόπουλο (Σεραφείμ), διάδοχο του ιερού Καλλίνικου (παραιτήθηκε για λόγους υγείας, μετά από ομοβροντία από καταγγελίες για σεξουαλικές παρενοχλήσεις ανδρών). Όταν ο πολυπράγμων και λαλίστατος κ.Μεντζελόπουλος, αποφάσισε να ανακαλύψει (με αδικαιολόγητη καθυστέρηση), το προ πολλού και εκτεταμένα δημοσιευμένο σατανιστικό παρελθόν των φίλων του της Χ.Α. (τότε που οι δημοσκοπήσεις έδειχναν μεγάλη διαρροή ψηφοφόρων από τη Ν.Δ. στους Ναζί), ο πρώην συμπολεμιστής του χολωμένος, άνοιξε το στόμα του. Ξεμπρόστιασε λοιπόν το μητροπολίτη, ανακαλύπτοντας κι αυτός την Αμερική: («23 Απριλίου 2013-Τώρα πέφτουν οι μάσκες…. Ο Μητροπολίτης Πειραιώς …. δεν θέτει θέμα στην Ι. Σύνοδο … ούτε για την εμπλοκή Μητροπολιτών στην λίστα Λαγκάρντ, αλλά ούτε και για την ιδιαίτερη προτίμηση πολλών συναδέλφων του στα ‘οθωμανικά’ ήθη. ….».

Τέτοια ξεκατινιάσματα μεταξύ Ελληνορθοδόξων ανδρών, πρώην συνειδητών συμμάχων (“Σατανιστή Χρυσαυγίτη”, “ανεκτικέ στα οθωμανικά ήθη συνεπισκόπων σου”!), είναι νομίζω αδιανόητα. Ο tempora o mores!

YΓ2
«Ήμουν το πειραματόζωο του Μένγκελε.
Γερμανός Ρομά, ο Hugo Höllenreiner είναι ένας από τους επιζώντες των ναζιστικών στρατόπεδων συγκέντρωσης και των πειραμάτων του διαβόητου δόκτορα Μένγκελε. ….Ξέραμε ότι ο Μένγκελε έκανε κάτι κακό στα παιδιά και μας έστειλαν σε αυτόν εμένα και τον αδερφό μου. Αυτός τις περισσότερες φορές ευνούχιζε τα παιδιά. Δύσκολα μπορώ να το περιγράψω, ακούει και πολύς κόσμος. Έπρεπε να ανοίξεις τα πόδια και με μαχαίρια άρχισε να κόβει, δεν μπορώ να σας δείξω αλλά μπορείτε να φανταστείτε. Το τι έκοβε, τι έκαναν δεν ξέρω ούτε σήμερα, ξέρω μόνον ότι κάτι έβγαλαν, κάτι έβαλαν δεν ξέρω…Και γνωρίζοντας τι έκανε παρακαλούσες, αφήστε με παρακαλώ έλεγες, όμως ήταν κτηνώδης.Δεν υπήρχε νάρκωση. Σε τελείωναν ψυχολογικά…».

Read Full Post »

Older Posts »